Chocoladen paaseieren, ik ben er dol op, de grote eieren, donker, melk en wit, en de kleintjes, al dan niet gevuld met praliné. En het hoeven daarom geen eieren te zijn, hazen en klokken zijn me net zo lekker. Ik koop wel geen aangeklede, trommelende, gebrilde of autorijdende dieren, geef mij maar een haas of kip die op een echte haas of kip lijkt. En de Leuvense chocolatier bij wie ik in december om sinterklaaschocolade en in het voorjaar om paaseieren ga, heeft ook eieren die er als echte eieren uitzien, op hun kleur na natuurlijk, donker, melk en gebroken wit.

Vorige vrijdag bekeek ik stoïcijns het vertrouwde aanbod bij de chocolatier en kocht ik een levensgrote haas en vijftien net echte eieren, vijf van elke kleur. Gewoonlijk koop ik meer en ga ik de winkel niet buiten zonder een plak merkloze chocolade-van-het-huis om alvast van te smikkelen onderweg naar mijn thuis. Nu kocht ik alleen voor de gasten op het familiefeest op paasdag (de eieren) en voor dochter Lotte (de haas, de snelle loper als zoete aanloop tot de marathon die ze nu zondag loopt).

Op dat familiefeest liet ik ongeveer alles stoïcijns aan mij voorbijgaan. De champagne, maar ik had dit keer een medestander om de truc van Mimi toe te passen. De hapjes, behalve de garnalen in mini-tomaten (en mayonaise mag, althans zelfgemaakte, want in potten mayonaise zit toegevoegde suiker). Het voorgerecht, rolletjes zalmdelicatesse die waren verpakt in rijstpapier (mag niet) en waarbij een sausje hoorde van vooral fruitsap (mag ook niet, geen fruit zonder de vezels). Het bij ons traditionele hoofdgerecht, vogelnestjes (paneermeel in en rond het gehakt rond de hardgekookte eieren mag niet) met madeirasaus (bindmiddel en madeira mogen niet) en puree (mag niet). De rode wijn erbij, Bordeaux, maar ik was niet de enige die het bij water hield. Het dessert, fruitsla (met appelsiensap overgoten en Kirsch, en ik had trouwens mijn 1 stuk fruit van de dag al ’s ochtends gegeten). Kortom, mijn paasmaal bestond uit die tomaatjes-garnaal en kip met ratatouille, en ik had me aan tafel strategisch op een hoek gezet naast Lotte (die ook geen vogelnestjes maar vegetarische balletjes at).

Geen probleem hoor, ik heb deze weken nooit een hongergevoel en kan dus stoïcijns in een chocoladewinkel rondkijken en meefeesten; waarom ik niet verga van de trek in chocolade of de vogelnestjes, kan ik zelf niet verklaren – het moet een soort onderbewuste psychologische conditionering zijn, waarbij de tevredenheid over deze weken me volkomen immuun maakt voor voedselverleiding, die van zoet inbegrepen.

En niet dat ik me beklaagde hoor, ik vertelde gisteren gewoon aan coach Ann wat ik zonet beschreef, inkopen bij de chocolatier en aanzitten bij het paasdiner. En zij bleef gewoon haar strenge zelf: op de drie extra strenge weken zonder suiker, volgden twee weken met 1 stuk fruit per dag en daarna twee weken met om de andere dag 1 stuk fruit en 1 snee Pumpernickel, en volgen vanaf vandaag twee weken met dagelijks dat stuk fruit en die ene snee. Maar Ann deed toch een toegeving: als vijg na pasen stond ze me 1 dag 1 brokje zwarte chocolade, 85 % cacao, toe.

Dit is dag 21 van maand 2. Ik legde dat blokje zwarte chocolade naast het ene witte ei dat op de paastafel is achtergebleven tussen de paasversiering en liet het vandaag hapje na hapje smelten in mijn mond.