Toen de kindjes vijf werden, was ik erbij en volgde ik verbaasd de zoektocht van Froukje naar de geschikte cupcakes voor de traktatie van de jarigen in hun school. Cookies van Levain Bakery (per koekje verkocht, omdat 1 zo’n koekje je hele dag verblijdt) konden niet, omdat de klasgenootjes samen aan alle mogelijke allergiën lijden, en de school de ouders daarover brieft. Geen nood, de allergen-free bakery Izzy B’s leverde ten slotte de verlossende vondst: de cupcakes waren kosher, bevatten geen noten, eieren, gluten enzovoort, ook geen bewaarmiddelen of geraffineerde suiker. Ze waren kortom ‘school safe’.

Wat een inzake voedsel – zelfs overdreven – attente school, vond ik. Tot mijn man, na kluswerk ginder, onlangs thuiskwam met twee foto’s die hij in de school had genomen tijdens een feestje. Op het eerste zicht dacht ik dat op de foto’s waarschuwingsborden stonden, verboden-te-eten, maar bij nader toezien viel het niet te ontkennen: dit zijn, zie hierboven, de ontbijt- en lunchmenu’s van maart 2015. Fast food, junkfood, processed food (alias de bewerkte voeding, waarin, zo leer ik deze weken, slechte ingrediënten worden verwerkt). Hoe valt dat te rijmen met de ‘school safe cupcakes’? Het is de school niet te doen om gezonde traktaties, antwoordt Froukje, wel om het uitsluiten van het risico op allergische reacties, want: ‘Risico vermijdend gedrag en angst voor aansprakelijkheid is net zo Amerikaans als bagel pizza's voor de lunch - ik zie geen flagrante tegenstelling tussen twee werelden: ik zie één verknipt, gedoemd, van angst, lompheid en onbegrip aan elkaar hangend avondland.’ (Froukje is linguïste en vertaalster, en bij zulke beschrijvingen helemaal in haar element.)

Tja, en ‘the Healthy, Hunger-Free Kids Act’ van Obama is net zo Amerikaans als het hek en poortje voor speeltuinen. Maar zelfs de ‘School Nutrition Association’ vindt de act overdreven en de school van onze kleinkinderen legt de act blijkbaar zonder meer naast zich neer. Het is anders een Public School die zich te schikken heeft naar veel overheidsregels. Maar ze moet tegelijk ook rondkomen, neem ik aan. Ouders die onder een bepaalde inkomensgrens vallen kunnen hun kinderen gratis laten ontbijten en lunchen op school, voor de anderen kost het weinig, en de menu’s zijn me dunkt navenant – hoe armer hoe ongezonder, ook dat is Amerikaans, en dan maar klagen dat obesitas een ‘nationwide problem’ is. En voor wie zich afvraagt hoe het zit in Private Schools, terug over naar Froukje: ‘Dat is een andere wereld: die hebben groentetuinen waar de kinderen hun eigen onbespoten groente kweken, en daar verbleken de moeders bij de gedachte aan witbrood of een bespoten appel.’ Nóg Amerikaanser: als je maar schatrijk bent.

Dit is dag 9 van maand 2, en ik denk vertederd aan hoe onze kleinkinderen ongeveer op dit uur op de schoolbus stappen, met in hun lunchbox home food (wat gelukkig ook mag), dat mama met zorg heeft gekozen (met hun inspraak) en bereid, tot en met het zelfgebakken koekje. Zie ook Amanda's kids lunch.