De ‘knak’-geluiden bezorgen verschillende mensen koude rillingen, en u zou er artritis van krijgen. Maar is het kraken van uw vingerkootjes echt schadelijk op lange termijn? En waar komt het geluid vandaan?

Website Vox vroeg het zich ook af, en maakte een video waaruit blijkt dat het knakken van uw vingerkootjes relatief onschadelijk is op lange termijn. Hoewel de geluiden bijzonder irritant zijn, komen ze gewoon van gasbelletjes die ontploffen wanneer u uw vingers buigt. Tussen de gewrichten zit namelijk een vloeistof waarin gasbelletjes ontstaan van zodra u uw vingers uitrekt of buigt. Wanneer u uw vingers ver doorbuigt, ontstaat op bepaalde plaatsen druk, en ontploffen de gasbelletjes.

Voor wie zijn vingers al eens voor het plezier laat kraken: het zou gemiddeld twintig minuten duren voor u opnieuw kan beginnen. Op die tijd is de vloeistof en de hoeveelheid belletjes tussen uw gewrichten genormaliseerd.

Het geluid dat in andere gewrichten ontstaat, kan op een andere manier worden verklaard: wanneer u uw been strekt, schuurt de pees van uw knie over het bot en dat zou het geluid ook kunnen verklaren.

60 jaar lang kootjes knakken

Zelfverklaard researcher Donald Unger liet zestig jaar aan een stuk zijn vingers kraken nadat zijn moeder hem had gezegd dat je daar artritis van krijgt. Hij oefende enkel met zijn linkerhand, zijn rechterhand liet hij ongemoeid. Na zestig jaar bleek dat linker- noch rechterhand aangetast waren door artrose. Zijn onderzoek leverde hem een Ig Nobelprijs op, een parodie op de echte. 

Zijn conclusie werd echter grotendeels bevestigd door andere medische bronnen. Volgens een studie uit 1990 zou het langdurig kraken van de gewrichten wel kunnen leiden tot gezwollen handen en verminderde grip. Een recente studie uit 2011 toonde echter aan dat patiënten die hun vingerkootjes lieten knakken zelfs net iets minder kans hadden op artrose dan de andere deelnemers in de testgroep. Een ander interessant weetje uit datzelfde onderzoek: vrouwen zouden hun vingerkootjes minder laten kraken dan mannen.