Column - Dyab Abou Jahjah

Ik ben Ahmed

Ik ben niet Charlie, ik ben Ahmed de dode flik.

Charlie heeft mijn geloof en mijn cultuur belachelijk gemaakt. En ik ben vermoord omdat ik zijn recht om dat te doen heb verdedigd. Ik ben Ahmed de dode flik en ik sta dus aan de kant van Charlie tegen de terroristen. Ik ben bereid om de wapens op te nemen om Charlie te beschermen tegen extremisten van mijn cultuur en mijn geloof. En ik ben bereid ervoor te sterven. Omdat ik, Ahmed, ook een burger ben. Je suis un citoyen! Ik draag de waarden van Voltaire hoog in het vaandel. Ik haat jouw mening, maar ik ben bereid te sterven om het recht op de uiting ervan te verdedigen.

Wel jammer dat ik in mijn geliefde republiek weinig mensen vind die hetzelfde denken over mijn mening. Jammer dat er in mijn land, Frankrijk, zo weinig mensen zijn die misschien ook mijn meningen haten en mijn cultuur verachten, maar die bereid zijn om te sterven voor mijn recht om die te uiten en te beleven. Mensen die misschien de hoofddoek van mijn zus haten, maar die bereid zijn om te sterven voor haar recht om er toch voor te kiezen en die, ondanks die haat, vinden dat ze daardoor niet een job of een kans in het onderwijs moet verliezen. Jammer dat sommige hatelijke meningen superieur blijken te zijn tegenover andere hatelijke meningen.

Ik ben Ahmed en ik haat terroristen al evenzeer als jij, en nu haat ik ze nog meer omdat ze mij hebben vermoord. Ik haat terroristen omdat ze een gevaar vormen voor mij en voor jou. Eigenlijk zijn ze zelfs gevaarlijker voor mij dan voor jou. Want ik word getroffen als ze hier een aanslag plegen, omdat ik en mijn kinderen dezelfde straten bewandelen als jij en gebruik maken van dezelfde treinen, bussen en vliegtuigen. Als ik mijn familieleden in mijn land van herkomst bezoek, word ik ook getroffen door die terroristen, want daar, in de moslimwereld, plegen ze de meeste misdaden, tegen moslims. En als ik dan, daar in mijn land van herkomst, al kan ontsnappen aan hun mes, dreig ik om te komen door de bommen van onze vliegtuigen en onze drones, als collateral damage van een ‘precisiebombardement’.

En als ik terug ben, in mijn land in Europa, dan wordt de haat jegens mij door hun daden verantwoord. Dan wordt racisme door hun daden aanvaardbaar gemaakt. Dan roepen islamofoben door hun daden dat islamofobie een absurd begrip is en dat het oké is. Dus heb ik meer redenen dan wie ook om tegen hen te strijden, zelfs al kost het mij het leven.

Maar dat doet niets af aan het feit dat ik nog steeds beledigd ben door wansmakelijke cartoons die niet grappig zijn en die alleen bedoeld waren om mij te provoceren. En natuurlijk moet dat kunnen, maar mijn verontwaardiging moet ook kunnen, want dat is ook vrijheid van meningsuiting.

Ondanks mijn verontwaardiging vind ik je geen vijand, beste Charlie. Ik besef dat je met iedereen spotte. Dat je tegen alle heilige huisjes trapte, dat je niet alleen in moskeeën, maar ook in alle kerken hebt gevloekt. Want, beste Charlie, ik weet dat je ook op de politie spuugde in je cartoons. Ik was daar niet tevreden mee. Ik stond voor je deur, om mijn plicht te doen als burger en als soldaat van de republiek – en ja, daar zijn risico’s aan verbonden, dat heb ik aanvaard toen ik politieagent werd. Maar jij, Charlie, jij was een cartoonist, een vak dat geen risico zou mogen inhouden in een democratie. Jou neerschieten, jou afslachten, is geen moord zoals een ander, niet eens een aanslag zoals een ander.

Vergeef me, Charlie, dat ik het niet kon beletten. Maar wees zeker dat ze al gefaald hebben. Noch de moslim-extremisten, noch de islamofoben zullen erin slagen om dit te gebruiken tegen ons ‘samenleven’, want, beste vriend, de ironie van de realiteit, en de realiteit van onze diverse maatschappij, is dat we gisteren samen stierven. Het is ons bloed, ons gezamenlijk bloed dat op dat zwaard te zien is, en het veroordeelt de ridders van de duisternis die het dragen en hun tegenpolen die de woede tegen die misdaad willen claimen en recupereren.

Door de dood zijn we voor de eeuwigheid verenigd. Nu nog hopen dat de rest van onze medeburgers leren samenleven.

Dyab Abou Jahjah

Dyab Abou Jahjah

Beste Charlie, de ironie van de realiteit is dat we gisteren samen stierven

Sport
  1. Zege voor Australische kwalificatiespeler in BDO World Trophy
  2. Koen Casteels verzekert zich met Wolfsburg van behoud in Bundesliga
  3. Brussels op één zege van finaleplaats
  4. Reviewcommissie laat niemand vervolgen na finale Play-off 2
  5. Belgian Cat Heleen Nauwelaers tekent voor het Franse Mondeville
  6. Eén slag te veel: Nicolas Colsaerts grijpt nét naast ticket voor US Open
  7. ROLAND GARROS. Flipkens net als Mertens en Goffin naar tweede ronde, De Greef en Darcis uitgeschakeld
  8. Barcelona stelt Bilbao-coach Valverde voor als nieuwe hoofdtrainer
  9. Karolina Pliskova heeft jacht op Angelique Kerber ingezet
  10. Steve Darcis “zelfs niet ontgoocheld” na uitschakeling op Roland Garros
  11. Jean-Michel Saive blijft vol vertrouwen twee dagen voor voorzittersverkiezing ITTF
  12. AS Roma houdt Kevin Strootman langer aan boord
  13. Érezée mikt op “grandioos BK” mountainbike
  14. Huddersfield Town wint thriller van 200 miljoen euro en mag naar Premier League
  15. Tiger Woods gearresteerd voor rijden onder invloed
  16. Juve-trainer Allegri schuift favorietenrol in Champions League-finale door naar Real
  17. KV Mechelen haalt voormalige rechtsback van STVV terug naar België
  18. Racing Genk neemt uitblinker op het middenveld definitief over van Shakhtar
  19. ROLAND GARROS. Titelverdedigers Djokovic en Muguruza nemen vlot eerste horde, ook Nadal wint
  20. Nepalees wint marathon op Mount Everest