‘Wij zijn geen familie die je in hokjes kunt stoppen’
Michael en Valerie Van Peel. Foto: Fred Debrock

Verre oom Marc Van Peel kennen we al lang. Nu maakt een nieuwe, jonge generatie Van Peels zijn opgang. Valerie is de voormalige woordvoerster van Bart De Wever en kamerlid voor de N-VA, Michael schept er lol in die partij te bestoken in zijn eindejaarsconference. dS Weekblad had een gesprek met broer en zus.

De kinderen van Dirk Van Peel, huisarts en dorpspoliticus, waren in Kalmthout een kwarteeuw geleden al een begrip. Verbale en fysieke plagerij liep soms uit de hand, met als hoogtepunt twee broers die hun zus met een slagersmes in de hand achternazaten tot in de wachtkamer.

Maar ze zien elkaar graag, al mag het liever niet te kleverig worden. Een knuffel voor de fotograaf is een opgave, een verbaal steekspel ligt hen veel beter. ‘Als je dit gesprek al chaotisch vindt, zou je eens een kerstfeest bij ons moeten meemaken’, klink het.

Hoe moeten we ons dat voorstellen?

Valerie: ‘Als een fel politiek debat met alle kleuren van de regenboog. We hebben een N-VA’ster en een komiek, vader als de oppertjeef, moeder die voor iedereen supportert, een oudste broer die liefst twee keer naar Ter zake kijkt om zich dubbel te kunnen ergeren, en aangetrouwd ook een fanatieke groene, een Hollander, een jood en een Humo-journalist.’
Michael: ‘Er wordt geprobeerd niet te veel over politiek te praten, maar dat lukt niet.’
Valerie: ‘Met kerst had ik echt behoefte aan rust – ik had net een week marathonzittingen in de Kamer achter de rug, waarbij Laurette Onkelinx ons had uitgescholden voor racisten en fascisten – maar die is niet te vinden in zo’n familie. Gelukkig kon ik met mijn tweeling van twee jaar af en toe naar een rustig plekje vluchten.’
Michael: ‘Vergeleken met het echte parlement wordt er ten huize Van Peel nog harder gediscussieerd, maar minder ruzie gemaakt. Meningsverschillen hoeven niet opgelost te worden om toch een soort van common ground te vinden.’

Je broer geeft de N-VA een stevige veeg uit de pan in zijn show. Steekt dat?

Valerie: ‘Tja, wij zijn vandaag de meest zichtbare partij, hé?’
Michael: ‘En de relevantste, en de machtigste. Altijd naar boven mikken, is een gouden regel in comedy.’
Valerie: ‘Maar je moet niet denken dat daar verkrampt op gereageerd wordt. Integendeel. De dag dat politici niet meer met zichzelf kunnen lachen, is het begin van het einde.’

Zou ‘Francken Theo’ niet wat groen lachen met de venijnige grappen over hem, nee?

Valerie:(neemt haar gsm) ‘Ik zal je eens een sms van Theo tonen. Hier: “wens je broer succes van de staatssecretaris van Deportatie – euh Migratie.” Met een smiley erachter. Denk je echt dat wij zo humorloos zijn?’
Michael: ‘Door met iets te lachen minimaliseer je het. Daarom heb ik het graag over haat, angst, terrorisme, homofobie, enzovoort.’

Het volledige interview leest u  dit weekend in dS Weekblad.