OVERZICHT. Dit zijn de 12 slachtoffers van Charlie-Hebdo
Foto: afp
Vijf tekenaars, drie journalisten, een lokaal politicus en twee politieagenten kwamen om bij de aanslag op de redactie van het satirische Franse weekblad Charlie Hebdo. Elf anderen raakten gewond, vier zijn er ernstig aan toe. Bij de zwaargewonden horen een journalist en twee agenten.

1. Cabu (76), tekenaar

Jean Cabut was een levende legende en inspiratiebron voor cartoonisten wereldwijd ‘voor wie tekenen even makkelijk was als ademen’. Hij werd een week voor zijn 77ste verjaardag vermoord.

'Cabu' is de schepper van Grand Duduche, een naïeve tiener zoals hij zelf altijd was gebleven, en Mon Beauf, een figuurtje dat alle slechte eigenschappen en ondeugden van de Franse Jan Modaal verenigt. Hij lachte met alles en nog het liefst met politici en showbiz-figuren.

Cabu was ook een pionier van de reportage in stripvorm en is de vader van de zanger Mano Solo, die in 2010 overleed.

2. Georges Wolinski (80), tekenaar

Hij werd misschien wel het meest van alle Franse cartoonisten bewonderd. Wolinski deed al meer dan een halve eeuw compleet zijn zin. De geboren provocateur en medestichter van Charlie Hebdo werkte ook voor tal van andere bladen, maakte films, schreef toneelstukken en waagde zich zelfs in de reclamewereld. Journalistiek was echter zijn grote passie en humor zijn scherpste wapen.

Een gulzige levensgenieter met een erotische obsessie voor vrouwelijke lichaamsdelen die tegelijk verknocht was aan zijn vrouw met wie hij al 44 jaar was getrouwd. Gevraagd wat er met zijn lichaam moest gebeuren na zijn dood, antwoordde Wolinski:
‘Mijn as moet in mijn toilet worden uitgestrooid zodat ik alle dagen naar de billen van mijn vrouw kan kijken.’

Achter zijn flamboyante humor school echter een diepe melancholie, ongetwijfeld veroorzaakt door persoonlijke drama’s als de moord op zijn vader en zijn verongelukte eerste echtgenote.

3. Charb (47), tekenaar en directeur

‘Het klinkt misschien wat pompeus wat ik ga zeggen, maar ik sterf liever staande dan op mijn knieën te leven’, zei hij twee jaar geleden nog in een interview.

Charb, geboren als Stéphane Charbonnier, stond als directeur/uitgever van Charlie Hebdo helemaal bovenaan de lijst van doelwitten van zijn gevaarlijke tegenstanders. Sinds de aanslag met een molotovcocktail in 2011 stond hij onder politiebescherming. Ondanks de constante dreiging weigerde hij zijn wapen, de pen, neer te leggen.

4. Tignous (57), tekenaar

Genaamd naar ‘kleine ringworm’, het koosnaampje in dialect waarmee zijn grootmoeder hem altijd aansprak, was ook Bernard Verlhac alias Tignous een reus in de wereld van de karikatuur.

Niet gehinderd door regels van welvoeglijkheid en begenadigd met een scherpe geest en een grote mond dreef ‘deze journalist met het potlood’ de spot met alles en iedereen. Zijn tekeningen wemelen van de zwarte humor en de bijtende woordspelingen.

Tignous, vader van vier en liefhebber van ‘het kruid dat doet lachen’, zei van zichzelf dat hij enkel goed was in twee dingen: ‘de vriendschap en het tekenen.’

5. Honoré (73), tekenaar

De minst bekende van de vijf vermoorde tekenaars moest het minder hebben van vernietigende satire dan van een virtuoze tekenstijl. Toch trok ook de man met de lange witte haren en baard van leer tegen de meest diverse heilige huisjes.

Van zijn hand is de laatste tweet die Charlie Hebdo de wereld in stuurde, minuten voor de aanslag: een tekening van al-Baghdadi, leider van de Islamitische Staat, met zijn nieuwsjaarswensen: ‘En vooral een goede gezondheid!’ . Woorden die enkele momenten later een zeer bittere ironische klank kregen...

6. Bernard Maris (68), econoom en columnist

Bernard Maris was een buitenbeentje op de redactie van Charlie-Hebdo: enerzijds had deze professor economie een zitje in de raad van bestuur van de Banque de France maar anderzijds spuwde hij iedere week in een column in Charlie-Hebdo zijn degoût voor de consumptiemaatschappij uit.

Maris was een echte soixant-huitard die tekeer ging tegen zijn vroegere socialistische vrienden ‘die aandeelhouder waren geworden’. Zijn boeken over economie werden veel gelezen en zijn columns en stukjes op de radio gaven hem een naam ver buiten de academische kringen.

7. Mustapha Ourrad, corrector

Op zijn twintigste kwam Mustapha Ourrrad als weesjongen vanuit Algerije naar Frankrijk, via een reis betaald door vrienden. Als autodidact klom hij op tot corrector van teksten bij Charlie Hebdo, waar hij eenieder verraste met zijn kennis van grote filosofen, zijn discretie en zijn talent om zichzelf compleet onderuit te halen.

8. Elsa Cayat, columniste

Het enige vrouwelijke slachtoffer schreef twee keer per maand een kroniek in Charlie Hebdo waarin zij haar achtergrond als psychoanalitica gebruikte voor beschouwingen over liefde en relaties.

9. Michel Renaud (68), lokaal politicus

Michel Renaud was toevallig uitgenodigd op de fatale redactievergadering door tekenaar Cabu, aan wie hij enkele tekeningen wou terugbezorgen die waren gemaakt voor een reisbeurs in Clermont-Ferrand, waarvan hij de directeur was. Hij is ook de stichter van het Internationaal kortfilmfestival van Clermont-Ferrand.

De vroegere kabinetschef van de burgemeester van die Franse stad had ook een collega meegebracht naar Parijs. Die overleefde de slachtpartij door zich op de grond te laten vallen.

10. Frédéric Boisseau (42)

Ook deze onderhoudsmedewerker van Sodexo werd gedood. Boisseau was getrouwd en heeft twee kinderen. Op het moment van de aanval bevond hij zich in de inkomhal. Hij was het eerste slachtoffer.

11. Franck Brinsolaro (49), veiligheidsagent

De politiebrigadier stond al enkele jaren in voor de beveiliging van notabelen. In die functie moest hij Charb, directeur van Charlie Hebdo, beschermen. Franck Brinsolaro was getrouwd en vader van twee kinderen.

12. Ahmed Merabet (42), politieman

De 42-jarige politieman met allochtone roots is lid van de Parijse lokale politie en werd koelbloedig afgemaakt op straat terwijl hij een patrouilleopdracht vervulde.