De 14 films van 2014
Foto: ap

14
 

Mr. Turner

Mike Leigh toont hoe je een biopic moet maken: niet gehinderd door te veel respect, maar vol leven. De regisseur van het werkmansrealisme haalt Engelands grootste landschapsschilder van zijn voetstuk en schildert met diens licht. Het levert ongetwijfeld Timothy Spall de prestatie van zijn leven op: hij laat de schilder grommen en spuwen tot een groots, meeslepend schilderij.


Naar de recensie >
Een interview met regisseur Mike Leigh >

 


13
 

Ida

Verstild, zwart-wit en elk beeld een pareltje van fotografie: Pawel Pawlikowski keerde na een moeilijke periode als regisseur terug naar Polen om er zijn élan terug te vinden. En passant ontdekte hij ook een schitterende chef fotografie en een betoverende actrice met een onmogelijke naam. Agata Trzebuchowska speelt een novice die er via een dronken tante achterkomt dat haar ouders Joden waren. Het verleden blijft het oude continent inhalen.


Naar de recensie >
Een interview met Pawlikowski, net voor het winnen van de EFA >
Pawlikowski over ‘slow cinema’ >

 


12
 

Interstellar

De top van de berg of de sterren aanraken? Christopher Nolan kiest resoluut voor het laatste en gooit wetenschappelijk verantwoorde hocuspocus en vergezochte fantasie op een heerlijke hoop. De ‘McConaissance’ blijft duren: Matthew McConaughey is geweldig als een boer met skills als ruimtevaarder. En hij geeft nog goed advies voor de feestdagen: ‘Do not go gentle into that good night…’

Regisseur Christopher Nolan en toonaangevend fysicus Kip Thorne over het verfilmen van een zwart gat:

Naar de recensie >

 


11
 

The wolf of wall street

Martin Scorsese beursbacchanaal kwam al uit op 8 januari, maar wij herinneren ons nog scherp de uitspattingen van Leo & co. Niet de enige film die het voorbije jaar de financiële crisis op de korrel nam, maar wel veruit de uitbundigste.

Een scène uit de film:


Naar de recensie >

 


10
 

Adieu au langage

Nooit hebben wij zoveel luidop gelachen in Cannes als bij de laatste film van Jean-Luc Godard. Op zijn 84 (!) blijft hij de meest vernieuwende van de hele regisseursgilde, en de ouwe vos beleeft daar aanstekelijk plezier aan. In een geflipte manipulatie van 3D-techniek maakte hij een ode aan cinema, poëzie, vrouwelijk naakt en zijn eigen hond. Te zien in een handvol Vlaamse arthousecinema’s in januari, maar nu al elke avond in de Brusselse Aventure. Vaut le voyage.


Waarom de nieuwe Godard amper te zien is in Vlaanderen >

 


9
 

The Grand Budapest Hotel

Wes Anderson maakte zijn meest andersoniaanse film totnogtoe, met een geweldige cast in snoepjeskleuren. En laten we niet de soundtrack van Alexandre Desplat vergeten, die een alpenhoorn en een compleet balalaika-orkest liet aanrukken. In de wereld van Wes is iedereen welbespraakt, de service perfect en Hitler nog niet aan de macht. Kortom: ‘een glimp van beschaving in het barbaarse slachthuis dat wij mensheid noemen’.

Wes Anderson vertelt over het maken van een geweldigde scène:


Naar de recensie >
Een interview met Wes Anderson >

 


8
 

Mommy

Geflipte moeder en onhandelbare zoon strijden om elkaars liefde in de snelkookpan van de Canadese wonderboy Xavier Dolan. Je moet 25 zijn om met zoveel panache te regisseren, tot de film letterlijk uit zijn voegen barst. Jammer dat hij muziek zette op de film: wij hadden genoeg aan dat straattaaltje van Québec.


Naar de recensie >
Regisseur Xavier Dolan over Godard, Titanic en zijn hommage aan vrouwen >

 


7
 

12 years a slave

Nog zo’n film die net als The wolf of wall street begin vorig jaar uitkwam en toen al in aanmerking kwam voor de Oscars. Maar in tegenstelling tot Scorseses film won deze er wel drie, waaronder die voor beste film. Het is Steve McQueen gegund, de meest fascinerende regisseur van het moment.


Naar de recensie >

 


6
 

Deux jours, une nuit

Marion Cotillard laat zich dardennifiëren door Jean-Pierre en Luc Dardenne tot Sandra in Seraing, een vrouw die haar collega’s moet overtuigen om haar job te redden. Eindelijk nog eens een film die niet vies is van gewone mensen zoals u en ik en de scheve verhoudingen tussen werkgever en werknemers ontmaskert, met een einde dat ons wekenlang niet losliet. Het is compleet terecht dat zo’n film niet in aanmerking komt voor gouden beeldjes.


Naar de recensie, met interview met Marion Cotillard >
Een interview met Jean-Pierre en Luc Dardenne >

 


5
 

Nymphomaniac

Alle delen opgeteld en de pseudo-controversiële heisa erafgetrokken: Lars von Trier zorgt ook al zwijgend voor veel blabla, maar zijn boemboem levert nog altijd de merkwaardigste, grappigste en verrassendste films op. De regisseur doorbrak onlangs het zelfgekozen stilzwijgen om te vertellen dat hij de inspiratie kwijt is nu hij de alcohol afzweert. Onze gok is dat hij een film over alcoholverslaving voorbereidt. In afwachting heb je nog altijd deze 325 minuten filosofie, seks en tips om te gaan vissen.

Nymphomaniac appetizer - Chapter 7: The Mirror from Zentropa on Vimeo.


Naar de recensie >
Een interview met hoofdrolspeelster Stacy Martin >

 


4
 

Leviathan

De anti-Poetinfilm is veel meer dan dat: huwelijkstragedie, sociaal drama, politieke satire en stomdronken komedie ineen. Andrej Zvyagintsev heeft een Russisch meesterwerk gemaakt over de eenzame strijd van een man tegen het systeem. Dat de regisseur een gelijkaardige strijd levert, bleek al toen we hem interviewden in Cannes, mogelijk het meest absurde interview van het jaar. Pure wodka: dolkomisch, dieptragisch en scherp.


Naar de recensie >
Poetin luistert mee: het absurde interview met Andrej Zvyagintsev >

 


3
 

Under the skin

Scarlett Johansson die als een alien door Schotland cruist om er mannen te ontvoeren: we dromen er nog van. Regisseur Jonathan Glazer heeft goed gekeken naar ‘The man who fell to earth’ van Nicolas Roeg, maar doet er zijn eigen, genderbending ding mee. Visionair en verontrustend: cinema op z’n best.

Scarlett Johansson over de scènes die ze met ‘candid camera’ opnamen tussen niets vermoedende mensen:

Naar de recensie >
Een interview met de man met het verminkte gezicht, die de strafste scènes van de film levert >

 


2
 

Winter sleep

Om de een of andere reden kwam deze film bij ons uit in hartje zomer, maar wij zijn nog altijd onder de indruk van de winterlandschappen in Anatolië. Dat is natuurlijk slechts het décor waarin Nuri Bilge Ceylan de schone schijn blootlegt van een acteur op rust die zijn medemensen manipuleert en zichzelf de betere waant. Episch en confronterend.


Naar de recensie >

 


1
 

Boyhood

Zoveel mensen hebben deze film intussen in hun hart gesloten dat het bijna al te makkelijk klinkt, maar als er dit jaar één film boven alle andere uitsteekt dan wel Boyhood. U weet intussen wel dat Richard Linklater twaalf jaar lang dezelfde acteurs optrommelde om simpelweg te tonen wat het is om op te groeien. Maar het blijft een straffe verwezenlijking om zo’n artificieel uitgangspunt tot een meeslepende film te maken die je raakt, verrast en om de oren slaat. Linklater heeft aan het leven genoeg, en hij heeft gelijk.

Patricia Arquette vroeg Richard Linklater door de jaren heen hoe hij deze film maakte, en het resultaat is een verbluffende making-of:

Naar de recensie >
Interview met regisseur Richard Linklater >
Interview met actrice Patricia Arquette >
Interview met de ‘boy’ uit ‘Boyhood’, Ellar Coltrane >