DOUR. Slecht nieuws krijgt ook tweede festivaldag niet kapot
Foto: BELGA

Dit moet één van de meest succesvolle edities van Dour ooit zijn. We kunnen ons niet meteen herinneren dat het zo over de koppen lopen was op vorige edities. Daar zal de steengoede affiche wel voor iets tussenzitten, maar wij verdenken toch vooral het tropische weer als belangrijkste oorzaak.

Het is van een Graspop Metal Meeting een vijftal jaren geleden dat we nog zo lopen bakken hebben in de zon. Gelukkig zorgde het plaatselijke brandweercorps voor de verkoeling op een aantal plekken, en dat was meer dan nodig.

We hebben de hulpdiensten ook meermaals zien uitrukken, maar dat had ook veel meer te maken met de hitte, dan met eventueel drank- of druggebruik. Op dat laatste vlak heeft het Dour-festival een schimmige reputatie, hoewel daar de laatste jaren een zichtbare verbetering merkbaar was.

Daarom dat het zo jammer is dat er deze editie een dodelijk slachtoffer moest vallen. De organisatie houdt het op een ‘hartaanval’ in de officiële mededelingen, maar de echte oorzaak is nog niet met zekerheid vastgesteld.

Niemand liet het zich aan het hart komen. Ook dag twee toverde vooral een glimlach op het gezicht van de festivalgangers. De tweede festivaldag had weer enkele ontdekkingen in petto, maar stond toch vooral in het teken van de nostalgie.

Nostalgie

Met Atari Teenage Riot, Channel Zero, Within Temptation zagen we ons een aantal keren teruggekatapulteerd in de tijd. De Duitse digital hardcore van ATR klinkt nog steeds even furieus en vlijmscherp tegen alles wat met fascisme te maken heeft als vanouds.

Channel Zero legde in zijn set vooral de nadruk op het nieuwere werk. Het strekt de Brusselaars tot eer dat ze niet vervallen in platgereden paden, maar op een festival met temperaturen als deze kan zo’n nostalgische hit wel deugd doen. Pas op het einde kwam Channel Zero ons tegemoet met ‘Help’, ‘Black Fuel’ en ‘Bad to the bone’.

Within Temptation refereerde aan het vliegtuigongeluk boven Oekraïne, logisch want het vliegtuig zat vol Nederlanders. De Nederlandse band zette een strakke set neer, maar is naar ons gevoel een beetje een vreemde eend in de bijt op dit festival. Puike show, maar soms toch wat te afgelikt. En wat speelt deze band nog live, en wat staat op tape? Zeker bij die cleane mannelijke vocalen, een bij wijlen vreemd zicht zonder zanger op het podium.

‘The world is yours’

Veel ‘m*therf***ers’, gezaag over drugsdeals en ‘shotgun’-samples bij Raekwon. Muzikaal meer dan onderhoudend, maar de ‘yo bro’-retoriek werkt op de zenuwen. Dan maakt de legendarische hip hopper NAS een veel betere beurt.

NAS nam ons mee naar exact twintig jaar geleden, toen hij zijn doorbraakplaat ‘Illmatic’ losliet op de wereld. Zonder een overdaad aan schuttingstaal en ‘gangsta’-gelul, bracht NAS wereldversies van ‘It ain’t so hard to tell’ en ‘The world is yours’. De rapper kon rekenen op de meeste respons van dit weekend want het centrale plein barstte uit zijn voegen.

Op naar dag drie, even zomers en even kwalitatief als het over muziek gaat.