Mode uit de masterclass: tien nieuwe modetalenten in Antwerpen
Deze tien studenten van de Antwerpse Modeacademie worden nu losgelaten in de modewereld Foto: vwi
Tien modestudenten zetten afgelopen weekend een punt achter hun modestudie in Antwerpen. Een internationale jury kwam kijken naar hun afstudeerwerk, gaf commentaar maar gooide vooral met bloemetjes. Met als rode draad: ‘Weinig opleidingen halen dit niveau.’ Veerle Windels zat ook in de jury en mocht dus meekijken in de hoofden van de designers van morgen.

Madeleine Coisne met de collectie ‘Centers’

De dag begint met het werk van Madeleine Coisne. De Française zet meteen de toon. In de Lange Zaal van de academie laat ze haar werk mondjesmaat los. Op een rij staan de silhouetten opgesteld, gemixt en gematcht zoals ook een Marni of een Dries Van Noten dat zouden doen. Madeleine laat drie inspiratiebronnen vallen: de kazuifels van de clerus in vervlogen tijden, tegeltjes die ze ontdekte om en rond het Antwerpse Centraal Station (zoals die van Jan Van Asperen) en haar jeugd. Ze speelt met 2D en 3D, maar vooral met grafische elementen en patronen die ze moeiteloos combineert. Zonder enige schroom laat ze weten dat ze droomt van een stage/job bij Dries Van Noten. Iets wat de voltallige jury apprecieert. Ze scoort hoog.

 

>>><<<

Hyein Seo met de collectie ‘Bad Education’

Een etage hoger, in het tekenlokaal van de Academie, stuiten we op het tableau vivant dat Hyein Seo voor de jury klaar heeft gezet. De Zuid-Koreaanse trekt de kaart van de eigenwijze streetwear. Een manier om zich te verzetten tegen de uniformen uit haar jeugd. Ze speelt woorden uit en talloze slogans: van ‘School kills’ tot ‘Antwerp outsider’ en ‘kicked out’. Hyein heeft alles om het meteen te maken in de modewereld. Eerder dit jaar dook Rihanna op in een jasje en een haarband van Hyein tijdens de MTV Awards, wat meteen resulteerde in een hoop bestellingen van winkels. Daar ging de masterstudente zonder probleem op in, om nadien in helstempo haar mastercollectie klaar te stomen voor de jury. Maar ze stond er, vrijdag, compleet mét accessoires en de juiste styling. Een naam om te onthouden!

 

>>><<<

Clara Jungman Malmquist met de collectie ‘By Numbers’

Gek hoor, hoe een voorstelling aan de jury compleet anders kan zijn dan een showmoment later die dag. Toegegeven: ook ik dacht had het niet meteen voor Clara. Warrige uitleg, ‘shabby’ setting in de binnentuin van de bib van de academie. Clara, geboren in Chili maar nadien wonend in Stockholm, had wel al haar stoffen zelf beschilderd en had daar zelfs Indiaanse technieken voor geraadpleegd. Ze had het over naïeve mode, van moeders die kleren maken voor hun kinderen. Op de show vergat ik opzettelijk haar verhaal en keek naar prachtige kleren die alleen door het ingenieuze handwerk een grote onderscheiding verdienden. Ze kreeg ze ook, een dag later.

 

>>><<<

Flora Seierl met de collectie ‘Sidereal Ethereal Immatereal’

Voor haar jurypresentatie koos Flora voor een topplek in Antwerpen: de Paris-Texas-Antwerp gallery. Daar kreeg ze de ruimte om haar collectie op te hangen in een sfeer die ze van thuis uit met de paplepel binnen kreeg: haar ouders waren immers artiesten. De jonge vrouw uit Salzburg stelde zich bij aanvang van het masterjaar een interessante vraag: wat als ons lichaam als water of lucht bewoog? Naar kledij vertaald betekent dat een silhouet waarbij ze digitaal geprint leder verknipte om het silhouet te doorbreken. Flora koos uitsluitend voor blauw en zwart en wilde absoluut dat uit haar collectie een zekere rauwheid sprak. ‘No emotion inside’, zei de Oostenrijkse, die sinds januari haar collectie als een voortdurend experiment uitbreidde. Ik vond vooral haar handschoenen én haar portfolio interessant. De kleren zelf oogden me net iets te zwaar op het lijf.

 

>>><<<

Eran Shanny met de collectie ‘Wild Hearts’

Een voorrecht was het om aanwezig te zijn bij de performance van Eran Shanny. De voormalige danser uit Israël koos de Stadsschouwburg als zijn uitvalsbasis voor een vijftien minuten durende muziek-en-dans-performance, waarbij dansers en collectie een ongelooflijke dynamiek losmaakten waar geen enkel jurylid kon aan weerstaan. Neen, dit waren geen kostuums, dit was een collectie geïnspireerd op naïeve kunst, punk en rock. Wie van dichtbij de kleren ging bekijken, zag meticuleus handwerk en een patchwork van leder waarbij het woord ‘craftmanship’ erg op zijn plaats is.

 

>>><<<

Emmanuel Beguinot met de collectie ‘The Sand Child’

Emmanuel Beguinot mocht de eerste verdieping van Galerie Valerie Traan inpalmen en deed dat met een resem foto’s en een tableau vivant van modellen. Uitgangspunt: de roman ‘The Sand Child’ van Tahar Ben Jelloun, waarbij een vader zijn zoveelste dochter als jongen wil opvoeden bij gebrek aan zoon in de familie. Dat resulteert in een unieke vormentaal vol uitstulpingen en vervormingen en een onderliggende sfeer van doorgedreven schizofrenie. Emmanuel is Fransman, creëerde zijn eigen prints en liet onder meer een fantastische mantel weven. Verdere pluspunten: een uitgekiende snit (zeer mooie pantalons) en heel interessant breigoed. Alles was er eigenlijk, voor een eerste volwaardige collectie.

 

>>><<<

Kristina Kharlashkina met de collectie ‘Sensual Seduction’

In de coupezaal van de modeafdeling (op de topverdieping van de ModeNatie) liet deze Russische ontwerpster in haar ziel kijken. Ze begon haar mastercollectie met één vraag: wat wil ik maken? En dan passeerden de revue: films, koningen en koninginnen, de Middeleeuwen, en heel wat laagjes als je dat naar mode vertaalt. Kristina zette zich af tegen een begrip als ‘fast fashion’ en koos voor een couturelook, in jurken en zelfs een (mooie) trui die telkens net niet van de schouders afvalt. Leuke gimmicks waren mutsjes, minder geslaagd vonden we de schoenen. De gespiegelde prints konden niet alle juryleden bekoren vanwege al wel eens eerder gezien. De setting (met witte troon en zelfs een glas champagne) werd wel gesmaakt.

 

>>><<<

Yens Cuyvers met de collectie ‘BAAS’

Als enige Belgische student was het voor Yens net iets makkelijker dan voor alle anderen: hij kon in het Nederlands de jury toespreken. Yens nodigde uit naar een ondergrondse parkeergarage waar zijn heren post gevat hadden in een heuse line-up. Ik zag een smokingjasje en leuke joggingbroeken, wetsuit-materialen, hoge kragen, en prachtige schoenen, die meteen op de markt zouden kunnen (vond een deel van de jury). Jens had samen met Shana Teugels eigen juwelen gecreëerd. Spinnen, waarvan ook prints terugkeerden in de collectie. Een Belgisch toppertje, die Yens.

 

>>><<<

Raffaela Graspointner met de collectie ‘Holi Blush Bubble Crush’

Wat werd ik blij van de collectie van Raffaela. Poppy en speels, kleurrijk en verrassend. Deze studente had ook een schitterend portfolio meegebracht met daarin als het ware het dagboek van de collectie. De Oostenrijkse citeerde de kleuren van David Hockney en de case study houses van Ray en Charles Eames als inspiratiebron, net als het wervelende India dat ze fascinerend noemde. Raffaela had outfits meegebracht die opvielen door hun borduursels en ingenieuze laser cuts. Ze wilde een rijkelijke look, op het Hollywoodiaanse af. Ook leuk: het oorjuweel, een extra troef voor de styling. Raffaela haalde het meeste applaus bij de jury: grootste onderscheiding.

 

>>><<<

Virginia Burlina met de collectie ‘Lunatica’

Hoe gek word je wanneer je toekomstige bruidegom je bij het altaar verlaat? Zo gek dus… Virginia koos de ontwijde kerk in de Kammenstraat uit als setting voor haar jurypresentatie en etaleerde daar haar bijzondere borduursels, haar handwerk, haar schilderijen. Als een artistieke approach centraal staat in de modeopleiding, dan is het wel bij deze studente die tijdens haar jurymoment iedereen bij het nekvel greep met haar inspirerende verhaal en haar werk. Helaas viel de collectie minder op tijdens de show ’s avonds. Alsof de details daar niet langer zichtbaar waren en het geheel plat viel op scène. Jammer.

>> Bekijk hier meer foto's van de afstudeercollecties op de catwalk