Jubileumeditie Dunk!festival groot succes
Ufomammut Foto: JT -rr
Zo'n 1.500 bezoekers hebben tijdens het paasweekend op de jubileumeditie van Dunk!festival met volle teugen kunnen genieten van het beste wat de postrock/core-scene tegenwoordig te bieden heeft. Topacts als God Is An Astronaut en So I Watch You From Afar losten de verwachtingen meer dan in, maar ook Belgische talenten zoals Steak Number Eight en vooral Motek, gooiden hoge ogen.

Dunk!festival bestaat tien jaar en dat moest gevierd worden. De organisatie opteerde deze jubileumeditie voor een echt festivalterrein aan jeugdheem De Populier in Velzeke in plaats van de zaal aan de Bevegemse vijvers. 

'Dat biedt een enorme meerwaarde', aldus organisator Luc Lievens. 'Nu kunnen we tenminste een echte festivalsfeer creëren.' Met de opkomst van 1.500 bezoekers toonde Lievens zich ook een tevreden man. 'We zijn zeker uit de kosten, dat is voor ons het belangrijkste.'

Die toeschouwers, waarvan zeker de helft uit het buitenland, konden zich te goed doen aan een aantal ijzersterke muzikale prestaties in een decor dat overliep van de gezelligheid. 

And So I Watch You From Afar: werveldend energiek

De Britten van And So I Watch You From Afar zetten vrijdag alvast de puntjes op de muzikale i met een set die bulkte van de energie. 'Don't waste time doing things you hate' en vooral 'The voicless' betekenden een finale die nog even in onze trommelvliezen gebrand zou staan. 

Verder was het hoge woord op vrijdag vooral van eigen bodem. Hoe Steak Number Eight het keer op keer blijft presteren om zo'n wall of sound op te bouwen, het blijft verbluffend. En ook die nieuwe nummers gaan erin als zoete koek. 

Motek pakt festivaltent moeiteloos in

Zaterdag was muzikaal misschien wel de hoogdag met beklijvende optredens van The Seven Mile Journey, Sleepmakeswaves en vooral Tides From Nebula. Laatstgenoemden begonnen eerder aarzelend aan een weloverwogen set, maar gaandeweg grepen de Polen dan iedereen toch iedereen bij de keel om te evolueren naar een zinderende epiloog waarbij gitaristen het publiek indoken om mee te bangen met het publiek. Kippenvel.

Even paniek aan het einde van de set bij Motek toen de techniek het liet afweten. Ongerust hoeft Motek zich daarover niet te maken. Wat iedereen heeft onthouden is hoe de Aalstenaars met een monumentale begeestering de tent in de late namiddag inpakten. Misschien wordt het stilaan tijd dat de grotere festivalorganisatoren de coördinaten van Motek in hun contactboekje noteren?

Emotie en energie gaan hand in hand bij EF

Afsluiter God Is An Astronaut loste zondag de verwachtingen meer dan in met een prachtgeluid en nummers die het midden hielden tussen oud en nieuw. Met 'Worlds in collision', 'Fire flies and empty skies', 'Suicide by stars' en uiteraard 'Route 666' kregen de Ieren de festivaltent moeiteloos op de hand. 

Vroeger op de dag haalden de Fransen van Year Of No Light het zware geschut boven om de tent rond de mainstage te hullen in de nodige duisternis. Met nummers als 'Hiérophant' en 'Abesse' lukte het aardig om de talrijke toeschouwers in trance te krijgen.

De Zweden van EF vormden dan weer een ideaal rustpunt na de dreunende tonen van Year Of No Light. Emotie en energie lopen bij de Zweden naadloos in elkaar over. We zijn niet altijd fan van de vocalen maar net wanneer die onze zenuwen begonnen te tarten, trok EF onverwachts de registers opnieuw open. Het haar op onze armen stond recht. We zien ze graag terug deze zomer. 

Tweede podium: schot in de roos

Het nieuwe festivalterrein liet de organisatoren toe om uit te pakken met een tweede kleinere podium. Ideaal om kleinere of ietwat aparte combo's in de verf te zetten die beter gedijen bij een intiemere sfeer. Voor de festivalganger ook het moment om even te verpozen tijdens het nuttigen van een droogje en een natje. 

De Amerikanen van Arms And Sleepers stelden zoals verwacht niet teleur met hun mix tussen ambient en trip hop. Wat we ons echter vooral herinneren van de opvoeringen op het kleinere podium is de passage van Lymbyc System. Afwisselend, verrassend, bij wijlen speels, maar vooral steengoed. Ook het Belgische Industroika kon de gemoederen meer dan bekoren en smaakte naar meer. 

Ode aan de gezelligheid

Door het nieuwe festivalterrein kon de keuken losgekoppeld worden van de concertruimte. Een hele verbetering, geen keukendeuren meer die op slot gaan tijdens de optredens. Een keuken die trouwens uitblinkt in huisgemaakt lekker eten aan budgetvriendelijke prijzen. Zelfs aan de veganistische zielen onder ons is gedacht. Die Thai-soep gaat lopen met de eervolle vermelding.

Waar vindt u trouwens nog een festivalcamping waar je rechstreeks van je tent, het festivalterrein oprolt? Okee, het gaat om een kleinschalig festival met een nichepubliek dat uitblinkt in discipline. Maar wat zou het.

Met vrijwilligers die van vriendelijkheid hun credo maken en een organisatie die gezelligheid boven geld scheppen plaatst worden maatstaven hoog in het vaandel gehouden waar andere festivals wel eens een punt aan kunnen zuigen. Met veel plezier: tot volgend jaar!