‘Ik zal haar vervloeken!’
Foto: rr
Nadya Lobkova (1974) studeerde Kunstwetenschappen aan de universiteit van Gent. Ze doceert Engels en Russisch in Sevastopol. Ze houdt de komende dagen voor De Standaard een dagboek bij.

Terug van het werk. Vandaag was het hectisch: behalve drie lessen die ik gewoonlijk op vrijdag geef, heb ik beloofd interviews te regelen voor CNN. Ze vroegen me ook een interview te geven. Ik ging akkoord, maar nu ben ik er niet zeker van dat het een goed idee was. Ik heb onder andere gezegd dat ik het onaanvaardbaar vind hoe Rusland in de zaken van een ander land heeft ingegrepen. Mijn baas Dave zei tegen mij, ‘Je moet oppassen met CNN. Wat als je uitingen bekend worden?’ En straks zit ik in Rusland. Voor het eerst ben ik bang.

Mijn familie is gesplitst: mijn ouders zijn heel erg pro-Russisch en mijn zus en haar vriend zijn sterk pro-Oekraïens. Ik hoorde mijn papa echt woedend worden toen hij vernam dat mijn zus de Oekraïense kant steunt. Hij zei: ‘Ik zal haar vervloeken! Ze is mijn dochter niet meer.’ Mijn mama vroeg me toen ik terug kwam van het interview met VRT: ‘Heb je hun onze waarheid verteld?’

Ik heb moeite met het woordje ‘onze’. Ik heb niet het gevoel dat ik bij één van beide partijen in het conflict hoor, Russen noch Oekrainers. Als ik mocht kiezen, zou ik liefst in de onafhankelijke republiek Krim wonen. Maar dat is een utopie.

Ik heb een hekel aan nationalisme in welke vorm dan ook. En wat ik nu zie is een propaganda-oorlog die met nationalistische gevoelens speelt. Krachtige mythen en vloekwoorden om haat te zaaien. Vele families hebben Oekraïens- en Russischtalige leden. En dan? We verstaan elkaar! Het zijn niet de ‘kleine mensen’ die deze brand aansteken.

Ik vind het zo een onvergetelijke blunder van de interimregering dat ze direct aan de taalkwestie begon. Alsof er geen zware economische crisis in het land was en geen andere dringende problemen. Gelukkig werd het plan ingetrokken, maar het gaf Poetin wel een voorwendsel om zijn leger in te zetten. Hij had het hoogstwaarschijnlijk sowieso gedaan, maar nu had hij zo’n mooi excuus.

Terug naar Rusland gaan, vindt mijn vader, is gewoon het herstel van de historische toestand. De nieuwe leiders in Kiev zijn fascisten en moordenaars. Zo denkt hier 99 procent van de bevolking.