Mogwai bezorgt uitverkochte AB muzikale trip
(archiefbeeld) Foto: CJB 'cia Jansen
De Schotse oerpostrockers van Mogwai hebben dit weekend hun vlag geplant in een uitverkochte AB te Brussel. Met een beklijvende show die het midden hield tussen oud en nieuw materiaal brachten de Schotten het talrijk opgekomen publiek met de vingers in de neus in opperste vervoering.

Aftrappen deed het gezelschap uit Glasgow meteen met de opener van hun nieuwste exploot 'Rave Tapes', 'Heard about you last night'. Van bij de start was het duidelijk: een loepzuiver geluid en een paar eigenzinnige Schotten die er zin in hadden, de AB mocht zich opmaken voor een auditieve trip richting stratosfeer. 

Met acht platen op de kast kon Mogwai zonder problemen de uitverkochte AB voor een uur en veertig minuten begeesteren. 'The Lord is out of Control' versus 'Take me somewhere nice'. Moeiteloos danste Mogwai van oud naar nieuw materiaal.

Van breekbaar naar allesoverheersend

Vervelen deden de Schotten nooit, beklijven eens te meer. Bij momenten flirtte Mogwai met de intimiteit van een kamerconcert, zoals bij 'New paths to Helicon, Pt. 2', om dan weer iedereen bruut het bed uit te stampen met een decibelmuur aan gelaagde, bij wijlen ijzige, gitaarlijnen. Ultieme voorbeeld daarvan was het nostalgische 'Ex-cowboy'. 

Drummer Martin Bulloch bleek eens te meer de solide basis en met een fenomenaal drumgeluid stippelde hij de route uit voor Stuart Braithwaite en compagnie. Een route die langs de iets meer stoner, psychedelisch, getinte paden liep met 'Master card' en het groezelig ingezette 'Rano Pano'. 

Een overvolle AB slikte het allemaal als zoete koek en voor wie moeite had om de juiste stemming te destilleren uit de muziek had Mogwai een hele batterij aan lichtpylonen laten aanrukken die de zaal meteen van de vereiste sfeer voorzagen. 

En dan is er uiteraard multi-instrumentalist Luke Sutherland die de band sinds 1998 live vergezelt. Zijn bijdragen op percussie en elektronica zorgen altijd voor die extra sfeer, maar toen hij op 'White noise' zijn viool bovenhaalde bleken we toch een beetje overdonderd.

'Mexican Grand Prix' groeide onder zijn vocale begeleiding uit tot een waar hoogtepunt en meteen het einde van een meeslepend eerste bedrijf.

'We want more'

Het nieuwe 'Deesh' mocht het drieluik van de onvermijdelijke encores inleiden. En met 'New paths to Helicon, Pt. 1' werd langzaam maar zeker de weg ingeslagen naar de ultieme finale. Die honneurs waren voor een allesvernietigende versie van 'We're no here'.

'Thanks! Cheers!' Spraakzaam zullen onze Schotse vrienden nooit worden, maar dat is met shows zoals deze die druipen van de bezieling dan ook totaal overbodig. Na een carrière van 19 jaar zit er nog steeds geen sleet op deze Schotse machine. Mogwai was dit weekend eigenaar van de AB.