Ook ondergoed in de inzamelcontainers
Foto: rr
Thérèse vroeg me om haar nog eens te helpen bij het uitkiezen van wat kledij tussen de ingezamelde stukken van vzw Corvia. Er zitten heel wat leuke spullen tussen. Ik ga mijn kleerkast nog eens afschuimen om te zien wat ik niet meer draag en dus kan weggeven. Vzw Corvia legt me uit dat er bijvoorbeeld een grote nood is aan ondergoed. Inderdaad, het is nog nooit in mij opgekomen om dat in de inzamelcontainers te steken en ik vermoed dat dit voor de meeste mensen geldt.

Voordat ze contact met me opnamen, had ik nog nooit gehoord van de Belgische Unie van Denturisten. Wie na de studie tandtechnicus een vervolgopleiding volgt, is na drie jaar denturist.

Deze vaklui zijn gespecialiseerd in het vervaardigen van tandprotheses. De opleiding is nog niet erkend, maar aangezien de laatstejaarsstudenten heel wat praktijkervaring moeten opdoen, werken ze vaak samen met sociale huizen. Zo bezorgen ze heel wat minderbedeelden gratis een perfect passende tandprothese.

Hun nieuwe uiterlijk bezorgt deze mensen vaak een hernieuwd zelfvertrouwen en dus ook de kans om weer op zoek te gaan naar een job, een sociaal leven op te bouwen en nieuwe contacten aan te knopen. De Unie van Denturisten droomt ervan dat niet enkel de opleiding, maar ook hun beroep erkend wordt. Dit kan enkel door een politieke beslissing…

Geen kerstfeestje

Het mailtje van een lerares van een avondschool tovert een glimlach op mijn gezicht. In plaats van een kerstfeestje te houden in de klas, spenderen haar cursisten het geld dat ze er anders aan zouden besteden aan niet-bederfbaar voedsel om mee te doen aan de schoendozenactie.

Ook de actie Kerstgeefplein op maandagnamiddag 23 en 30 december op de Brusselse Varkensmarkt is hartverwarmend. Op een Geefplein komen mensen samen om te geven of te nemen, of allebei. Iedereen kan er samen genieten van lekkernijen en een gezellige kerstsfeer met live muziek.

Ik ga ook even langs bij de vzw straatverplegers in Brussel. Zij gaan de straat op om patiënten te ontmoeten, hen zorgen aan te bieden en hen te motiveren om zorg te dragen voor zichzelf op hygiënisch en gezondheidsvlak. Ze zijn eigenlijk de tussenpersonen tussen de mensen op straat en de professionals van de gezondheids- en sociale sector.

Wat hen het meest stoort, is de 'discriminatie', het feit dat iedereen daklozen beschouwt als alcoholisten of druggebruikers. Mensen belanden om de meest uiteenlopende redenen op straat en zijn heus niet allemaal verslaafd. De straatverplegers proberen hen terug in het reguliere systeem te helpen.

Daarom bieden ze meestal geen medische zorg aan ter plaatse, maar verwijzen ze door. De meeste van hun patiënten leven tussen de 8 en 20 jaar op straat. Snel huisvesting vinden voor deze mensen is belangrijk, maar de opvolging evenzeer! Hun nieuwste project heet 'Housing fast', een samenwerking met de privé-markt.

Gratis toiletten

De organisatie brengt ook al verschillende jaren de gratis toiletten, urinoirs en drinkfonteinen in Brussel in kaart. Hieruit blijkt dat de hoofdstad vooral nood heeft aan meer openbare toiletten. Het gebrek hieraan is niet alleen voor daklozen, maar voor iedereen een probleem. Zo stapte ik daarstraks noodgedwongen nog een café binnen om gebruik te maken van het toilet. Normaal bestel ik dan altijd een drankje, maar dit gaat momenteel niet meer van mijn budget af. Ik ging dus snel 'en stoemelings' zoals we hier in Brussel zeggen binnen en buiten.

Na de aankoop van een brood en wat charcuterie, zit er nog 3,52 euro in mijn portemonnee. Op terugweg naar huis, passeer ik op de kerstmarkt heel wat aanlokkelijke dingen. Met nog één dag te gaan en nog wat eten in de koelkast, laat ik me gaan. 3 euro kost de cougnou die mijn mama zo lekker vindt. Nog 52 cent over. Voor deze maand telde ik nooit in centen …