Leuvens onderzoek werpt nieuw licht op dyslexie
Foto: KU Leuven
Dyslexie heeft een andere oorzaak dan wat tot nu werd aangenomen. Een gebrekkige communicatie tussen de verschillende delen van de hersenen ligt aan de basis van de aandoening.

Jarenlang nam de wetenschap aan dat een slechte registratie van klanken in de hersenen de oorzaak was van de moeilijkheden die patiënten ondervinden met lezen en spellen. Het nieuwe onderzoek, dat morgen wordt gepubliceerd in het gerenommeerde wetenschappelijke tijdschrift Science en waar een team van de KU Leuven aan meewerkte, veegt die theorie van tafel.

Het Leuvense team bracht met een magnetische scan de hersenen van een kleine vijftig volwassenen in beeld terwijl ze spraakgeluiden beluisterden. De helft van de groep leed aan dyslexie, de andere helft niet.

Uit dat onderzoek bleek dat de registratie van de afgespeelde klanken in de hersenen bij zowel dyslectische als bij normale personen van precies dezelfde kwaliteit was, in tegenstelling tot wat werd verwacht. De Leuvens wetenschappers stelden daarentegen wel een defect vast bij de connectiviteit in de hersenen van de groep dyslexielijders.

'Vergelijk het met een computernetwerk waarbij de kwaliteit van de gegevens op de harde schijf van uitstekende kwaliteit is, maar waarbij er wat hapert aan de verbinding tussen de opslagplaats en de computer zelf', vertelt klinisch psycholoog Bart Boets.

De ontdekking kan grote gevolgen hebben voor de manier waarop de aandoening in de toekomst zal worden behandeld. Zo zou hersenstimulatie, waarbij verschillende delen van het brein gelijktijdig geprikkeld worden, soelaas kunnen bieden voor de patiënten.