'Ik geloof mijn ogen niet als ik het kamertje zie waar ze naar verhuist'
Foto: rr
Ik beloofde om Thérèse te helpen verhuizen naar haar nieuwe verblijfplaats, een bescheiden kamer in een collectieve woning. De verhuis gebeurt te voet. Een oude kinderbuggy doet dienst als transportmiddel. Zoon Michel en een vriend komen ook een handje toesteken, maar alles verloopt in een zeer gezapig tempo. Zij leven duidelijk aan een ander ritme dan ik.

Ik geloof mijn ogen niet als ik het kamertje zie waar ze moet intrekken. Haar zoon, die kampt met een mentale achterstand, verblijft er momenteel. Hij moet naar de kamer ernaast verhuizen. De stank in het stampvolle kamertje is niet te harden.

Ondertussen is Salif, een andere bewoner, binnengekomen met een enorme kaak. Hij heeft een tandontsteking en heeft uiteindelijk toch een tandarts bezocht. Met de derde betaler regeling (een betalingssysteem waarbij het ziekenfonds en de zorgverlener de betaling van medische kosten onderling regelen) kunnen minderbedeelden medische zorgen krijgen, maar toch stellen ze een doktersbezoek vaak te lang uit.

Ik blijf met een aantal vragen zitten en heb daarom een afspraak gemaakt met de voorzitter van het plaatselijk OCMW. De wet stelt bijvoorbeeld dat iedereen er terecht kan. Jammer genoeg bestaat er nog een grote schroom om bij het OCMW aan te kloppen en zijn de diensten die ze allemaal kunnen aanbieden te weinig bekend.

Ook in Brussel lijkt één gecentraliseerd gemeentelijk aanspreekpunt voor alle sociale dienstverlening mij daarom een goede zaak. Een dienst die zich bezighoudt met zowel mensen met financiële problemen, als met mensen die op zoek zijn naar kinderopvang, poetshulp, informatie over pensioenen, … Dit zou een belangrijke drempel wegnemen.

Aangezien ik nu voortdurend bezig ben met kostenbesparing, trok de nu lopende federale informatiecampagne ‘Durf vergelijken. Bezint voor ge u bindt’ direct mijn aandacht. De helft van de Belgen heeft een abonnement dat niet is aangepast aan zijn werkelijke telecommunicatiebehoeften. Hetzelfde geldt voor de energieleveranciers. De verschillende aangeboden formules zijn voor veel mensen een echt kluwen. Verschillende gemeenten zijn dan ook ingegaan op de oproep om hun inwoners te helpen bij het kiezen van de voor hen meest voordelige telecom-aanbieding.

Ik bevind me ’s avonds in de gang van het Centraal Station, die plots tot leven komt. Heel wat daklozen en minderbedeelden troepen er samen. Ik zie de Dokters van de Wereld opduiken, zeer herkenbaar in hun witte hesjes. Vzw Corvia deelt rugzakken en slaapzakken uit, enkele andere vrijwilligers staan aan de Ravensteingalerij met koeken. Tegen 20 uur worden er tafels open geplooid en biedt een vzw warme maaltijden aan.

Ik ben blij dat ik saxofoon kan gaan spelen bij de plaatselijke harmonie. Het gaat niet om het gratis drankje na de repetitie, wel om de sfeer. Een avond niet alleen thuis zitten en wat (muzikaal) plezier maken! Al houdt dit wel in dat ik de bus mis en alweer te voet naar huis moet …