‘Met een bedrijf als Belgacom  spring je niet op deze manier om’
Foto: dt

Discretie is het hoogste goed van een executive search consultant. Maar als het gaat om de geweigerde zoektocht naar een nieuwe ceo voor Belgacom, wil Filip Lerno (Heidrick & Struggles) wel zijn mening kwijt. ‘Wie zich hieraan waagt, begint aan een suicide mission.’

Lang moest Filip Lerno, partner bij Heidrick & Struggles, niet nadenken toen hij benaderd werd om op zoek te gaan naar de nieuwe ceo voor Belgacom. De ‘thanks, but no thanks’, kwam er haast uit als een reflex. ‘Het is een publiek geheim dat Heidrick & Struggles niet deelneemt aan dit soort overheidsopdrachten. Simpelweg omdat we daar niet genoeg objectiviteit in kunnen bieden– een conditio sine qua non in onze sector.’

Er is te veel politieke inmenging, bedoelt u?

‘Ja. Bovendien zit je in dit specifieke geval, met Belgacom, in een zeer aparte situatie. De overheid heeft 50 procent van dat bedrijf in handen, maar de andere 50 procent zit op de beurs. Maar toch is het de overheid die beslist om de ceo de laan uit te sturen, en is het diezelfde overheid die de nieuwe wil aanstellen. Dat is niet correct.’

De uiterst krappe timing zal uw appetijt vermoedelijk niet doen toenemen. Over goed drie weken moet er een lijstje met kandidaten liggen.

‘Die timing is ronduit belachelijk. De executive search consultant die hierin meestapt, begint aan een suicide mission. Het is keer op keer hetzelfde liedje. Het moet altijd raprap en nog liever gisteren dan vandaag. Daarom zeggen wij klaar en duidelijk “Stop”. Dit gaat niet, dit is de mensen een rad voor de ogen draaien. Belgacom is beursgenoteerd, het heeft meer dan 6.000 mensen in dienst en draait een omzet van 6,4 miljard. Met zo’n bedrijf spring je niet op deze manier om.’

De soap rond de benoemingen bij de NMBS heeft pijnlijk duidelijk gemaakt dat discretie onmogelijk is. Nochtans een hoeksteen van uw business.

‘Een ceo die actief is en aan een search consultant meldt dat hij eventueel geïnteresseerd zou zijn in – stel nu – deze functie bij Belgacom, die wil uiteraard niet dat hij twee dagen later met naam en toenaam in alle kranten staat. De enige geschikte kandidaten zijn namelijk geen kandidaat. Je moet dit dus zeer omzichtig aanpakken. Daarvoor heb je tijd nodig. Tijd voor reflectie, tijd om vragen te stellen en tijd voor due diligence. Hoe dat allemaal kan in drie weken, is beyond me.’

‘Kijk naar wat er met Ellen Joncheere is gebeurd. Een ‘degree’ of diploma checken, dat duurt aan Belgische universiteiten al snel drie weken. Laat staan dat je een MBA aan Harvard of Wharton moet controleren. De overheid geeft search consultants een speelgoedgeweertje en vraagt hen om daarmee de Syrië-crisis op te lossen.’

Als het niet via headhunters kan, hoe dan wel?

‘Met een onafhankelijk benoemingscomité in de raad van bestuur van Belgacom. De normale procedure die ook andere bedrijven toepassen. That’s it.’

Maar dat gebeurt niet omdat...

‘Het niet controleerbaar is. Wij kunnen wel op zoek gaan naar de beste kandidaat, maar wij zoeken niet naar de goedkoopste, of de PS- of CD&V-kandidaat. Als wij iemand voorstellen, dan moet die het bedrijf naar een hoger niveau tillen.’

Het is opmerkelijk dat u hier als professional zo openlijk tegenin gaat.

‘Eigenlijk zou elke wakkere burger dit moeten aanklagen. Wij zijn allemaal aandeelhouders. Het is tijd om recht te staan en te zeggen “dit pikken we niet meer”.’