Het best bewaarde geheim van de vaderlandse rock zal nog even geheim blijven: er was opvallend weinig volk in de Wablieftent voor Dans Dans. Nochtans gaat het om een van de boeiendste bands van het moment. Op hun platen improviseren gitarist Bert Dockx (Flying Horseman), bassist Fred Lyenn en drummer Steven Cassiers (Dez Mona) op nummers van Tom Waits, Nick Drake en Sun Ra, live liggen de songstructuren nog veel minder aan de ketting.

Zoals Badbadnotgood jazz op maat van de hiphopfans snijdt, brengt Dans Dans rockliefhebbers in vervoering met zijn jams. Doe je ogen dicht en Dockx en zijn kompanen toveren een film voor je ogen die zich nu eens afspeelt in een opwindende, broeierige nachtclub en je het volgende moment achterlaat in weidse prairies waar je een verschroeiende woestijnwind tegemoet waait. Wat we aan meeslepend gitaarwerk van Neil Young moesten missen, werd ruimschoots goedgemaakt door het zinderende spel van Dans Dans.