Random Access Memories, de nieuwe plaat van Daft Punk, kan sinds gisteravond beluisterd worden op iTunes. Wat schrijven de critici over één van de meest gehypte platen van de voorbije jaren?

Het Amerikaanse Rolling Stone ziet de plaat als een eerbetoon van Daft Punk aan de disco-muziek die hen geëinspireerd heeft.

Random Access Memories is full of WTF moments: Julian Casablancas delivering maybe the most emotive vocals of his career through a vocoder-style haze; dance godfather Giorgio Moroder waxing nostalgic on an electro-jazz-funk epic; pop-schmaltz guru Paul Williams ("We've Only Just Begun") playing a love-starved cyborg in a disco fantasia. Then there's the full package – a 70-minute­-plus, over-the-top concept LP of prog-rocking, reverse-engineered dance music orbiting somewhere between Pink Floyd's Dark Side of the Moon and Earth, Wind and Fire's That's the Way of the World.

Billboard bespreekt de plaat nummer per nummer en lijkt niet over de hele lijn overtuigd door de plaat.

Random Access Memories is a messy album, filled with passages that can be trimmed and one or two too many plodding songs. But it's also fantastic to hear these masterminds trying again, after shrugging off their third album, "Human After All," as an improvisational crapshoot and waltzing through the "Tron: Legacy" soundtrack for some unknown reason.

Volgens MTV is Random Access Memories het antwoord op van Daft Punk op de evolutie die dance-muziek de voorbije jaren heeft doorgemaakt.

Things are certainly Harder, Faster and Stronger, but they are not necessarily Better. Which is why their new Random Access Memories album makes so much sense: Rather than attempt to dig through the present, they're rediscovering the past. It is not a reinvention so much as it is a revolution; their attempt to liberate themselves from dance music entirely.

Voor MixMAg is het nummer Giorgio by Moroder het hoogtepunt van de plaat.

The Godfather of synths commentates on his life becoming a musician. He tells a story of sleeping in cars, discotecs and musical preconceptions as meandering synth lines build in intensity. The melody just keeps coming back with more Moog, more drums, more strings and more guitars. A highlight!

Volgens het Nederlandse File Under slaat Daft Punk 'met deze onmogelijke plaat een zeker niet foutloze, maar wel zeer gewenste brug tussen vroeger en nu.'

De les die Daft Punk ons leert op Random Access Memories is om te doen wat Giorgio Moroder letterlijk zegt in "Giorgio By Moroder": 'once you free your mind about the concept of music being correct, you can do whatever you want. (..) No preconception what to do.'

DS Avond schreef begin mei al over Random Acces Memories.

Op de hele plaat roeien de Franse robots tegen de stroom in. Want ‘Random Access Memories’ is niet de typische elektroplaat die we in 2013 gewend zijn. Verwacht geen dreunende beats en goed getimede ‘drops’. Vergeet de kinderachtig simpele melodietjes en eenvoudige tekstjes. Wat er wel uit de boxen zal schallen? Een gezonde overdosis funk en disco, gemengd met spacy eighties synthesisers, vocoders en zelfs een streep klassieke muziek.

Ook de Nederlandse krant NRC ziet het nummer Giorgio By Moroder als een hoogtepunt. De krant stelt zich wel de vraag of er nog zo'n grote hit als Get Lucky te vinden is op de rest van het album.

Een kwaliteitsoordeel is lastig te geven bij een groep wiens muziek je echt meerdere keren moet horen om te beoordelen. Get Lucky is alvast niet representatief voor een album van 74 minuten waarop meer luisternummers dan dansnummers staan.

Random Access Memories ligt vanaf volgende week in de winkel.

Beluister het album nu al op iTunes