Zing zanger zing

Er zijn niet veel debatten waar ik aan deelneem. Meningen en ik: dat gaat niet goed samen. Dus over de hoofddoek of over de treinramp in Wetteren hoort u mij niets vinden. En als zelfs Etienne Vermeersch niet weet of we moeten ingrijpen in Syrië, wat zou ik het dan weten.

Maar gelukkig is er één debat waar ik wel in spring. Werchter. Werchter Vlaams!

Of wacht. Neen, dat was niet helemaal wat Stijn Meuris wou zeggen. Het ging de goede man niet zozeer over het taaltje op het podium, maar wel over de afkomst van de podiumkunstenaars. Te weinig landgenoten, vond hij.

5,8 procent Belgische inbreng telt Werchter dit jaar. Bedroevend weinig. Ooit lag dat percentage op 22. In 2005 ging het zelfs om 30 procent. Dat was het jaar waarin Mick Jagger en Bono samen hun beroemde opiniestuk schreven ‘Stop het provincialisme, Herman.’

En kijk; de tijden veranderen. Geen zes procent dit jaar.

Schueremans heeft gelijk natuurlijk. Als hij een affiche opstelt moet hij geen rekening houden met quota. Voor hij het weet becijfert de vrouwenraad hoe weinig vrouwen een leidende rol krijgen op het podium. En zegt het Centrum voor Gelijke Kansen iets over de Marokkaanse aanwezigheid.

Toch sta ik achter Stijn Meuris. Gewoon omdat hij het durft zeggen, waarna Schueremans wat geïrriteerd opmerkt dat Stijn alleen maar gefrustreerd is.

Kijk, hier heb ik dus echt een mening over. Wie zijn tegenstander verwijt gefrustreerd te zijn, verliest het debat. Punt.