BLOG. 'Dagen zonder preparé'
Foto: Caroline D'hont
Ook deze carnivoor doet mee aan Dagen Zonder Vlees. Waarom? Waarom ook niet! Honderden redenen om deel te nemen, maar ook honderden verleidingen om al even snel weer af te haken.

Laten we beginnen met de belangrijkste reden om wél deel te nemen. Die grootste reden, de verhoogde CO2-uitstoot waar vleeseters verantwoordelijk voor zijn, die kan me eerlijk gezegd worst wezen. Akkoord dat het kweken, voederen en slachten van dieren zorgt voor een serieuze ecologische hoefafdruk. Maar de mens eet al vlees sinds euh, mensenheugenis! Geen sprake van opwarming van de aarde ten tijde van Atilla, Napoleon of Elvis. Het is onze algemene luxueuze levensstijl waarvan we het warmer krijgen. Ik probeer daarom de “Geniet, maar met mate,”-spreuk op mijn eigen leven, inclusief vleesconsumptie, toe te passen. En daarom vind ik Dagen Zonder Vlees best een nuttig initiatief.

Maar wat ik een veel belangrijkere trigger vind, is de uitdaging. De uitdaging om zelf lekkere, vullende en gezonde maaltijden te fabriceren. Maaltijden waarvan je in de verste verte niet het vermoeden kan hebben dat je iets ‘mist’. Ik ben zelf absoluut geen fan van de alom bekende veggieburgers die in de plaats van vlees op het bord gelegd worden. Die dingen zijn meestal kurkdroog, vettig door het paneermeelkorstje en vaak nog duurder ook dan een gemiddeld stukje vlees. Begrijpe wie begrijpen kan.

Gelukkig zijn er een aantal goede bronnen die me inspiratie kunnen bieden. Er zijn enkele fantastische kookboeken die elke foodie, vegetariër of niet, in huis zou moeten hebben: ‘Plenty’ van Yotam Ottolenghi of ‘Vegalicious’ van Alice Hart. Ook over ‘Veg’ - van de man met de welklinkende naam Hugh Fearnley-Whittingstall - hoor ik hele goede dingen. En dan zijn er ook nog tal van klassiekers waar we eigenlijk niet bij stilstaan dat ze geen vlees bevatten: asperges à la Flamande (te vervangen door witloof in de winter), salade caprese, quiches,…  Zo begon ik dag 1 zelf met een zalige zelfgemaakte pasta pesto.

Inspiratie genoeg dus! Toch verwacht ik me aan een maand vol verleidingen waar ik aan zal moeten weerstaan, en manifesten geven waaróm ik eraan weersta.  Denk maar: de talrijke restaurantbezoeken, etentjes bij vrienden, of mossellunches in de bedrijfskantine.  Maar vooral: dat gebruikelijke pistoletje met preparé op zondag! Mijn vriend, die mij en mijn uithoudingsvermogen maar al te goed kent, stuurde me dag 1 een treffend berichtje: “Veel succes met uw dagen zonder preparé”. Bedankt liefje, ik doe mijn best!

Avocado van de Duivel »