BLOG. 'De supermarkt is óns Tahrirplein'
Foto: rr
'Kruip terug in uw boom, vuile hippie. Mijn ecologische voetafdruk zal me worst wezen.' Gesterkt door talloze hartverwarmende reacties tijdens de voorbije edities, organiseer ik voor de derde keer Dagen Zonder Vlees. Doel: 40 dagen minder vlees en vis eten.

Het was volop Arabische Lente toen ik op een slapeloze nacht in januari 2011 besloot om m’n vastentraditie met de wereld te delen. Via Facebook. Dààr kon je nog eens iets teweegbrengen.

Want ik had cijfers gelezen. Dat er, in onze wereld van steeds meer mensen en steeds minder plaats, voor 1 kg rundvlees 9 kg voedsel nodig was. Dat er elk jaar een bos zo groot als België gekapt werd voor de productie van al dat voer. Dat de oceanen tegen 2050 dreigen leeggevist te zijn. Dat de dierteelt meer broeikasgassen uitstoot dan de volledige transportsector. Eating Animals had ik toen nog niet eens gelezen.
Vandaag durven we de impact van dierteelt op het milieu bijna common knowledge noemen, maar toen leek elk van deze argumenten genoeg om een revolutie van bewustwording te ontketenen.

Wij moeten niet meer strijden om de basisprincipes van vrijheid en democratie. Maar laat Dagen Zonder Vlees verdomme onze mini Arabische Revolutie zijn. Met de vork als ons sterkste wapen. Laten we onze krachten bundelen en met zo veel mogelijk mensen die 40 dagen minder vlees en vis eten. Laten we al onze moed bij elkaar rapen en vol overgave met veggieburgers op barbecues staan zwaaien. Laten we met opgeheven hoofd de rayon fijne vleeswaren voorbij flaneren. Zo ostentatief mogelijk.

Ik zeg u: de supermarkt is óns Tahrirplein. Dat is de plek waar wij vandaag een verschil kunnen maken, onze stem laten gelden.
Beste vleeseters, het wordt een onwaarschijnlijk harde strijd. Er zullen mensen flauwvallen. Er zullen mensen zijn die wasbleek zullen moeten opgeven voor de eindmeet. Er zullen er zelfs zijn die de kikkererwt verloochenen nog voor de haan drie maal heeft gekraaid. Maar weet: U staat er niet alleen voor. Ontdek de kracht van verbondenheid.

Men vraagt zich wel eens af wat er overblijft na een revolutie. Of niet alles terug naar het oude keert. Of we niet weer allemaal lustig worsten en tonijnsteak gaan eten. Maar tussen de smeulende resten van het gevecht is er altijd iets wat overeind blijft. Iets in de hoofden van duizenden dat voorgoed is gewijzigd. En dat is het fundament voor elke verandering.

www.dagenzondervlees.be