Beschuldigde vertelde zoon meermaals dat hij vrouw wilde vermoorden
Foto: BELGA
Uit het audiovisueel verhoor van de zoon van Admir Silajdzic (41) blijkt dat de beschuldigde hem al meermaals voor de feiten verteld had dat hij zijn echtgenote Dzevida Colic (32) wilde doden. De toen 14-jarige jongen dacht dat zijn vader dat gewoon zei, omdat hij zich zo slecht voelde.

Het ging volgens de zoon niet goed met de beschuldigde sinds het slachtoffer drie maanden daarvoor was weggegaan. Hij was depressief, had nachtmerries en hoorde weer stemmen. 'Ik vroeg hem elke dag hoe hij zich voelde en die dag antwoordde hij: 'erg slecht'. Hij was onrustig en nerveus en liep de hele tijd door het huis.'

Toen de speurder hem vroeg waarom zijn moeder was gegaan, antwoordde hij dat zijn ouders dikwijls ruzie maakten over een huis dat zijn vader geërfd had van zijn oom in Bosnië en het geld dat nodig was om het te renoveren.

'Nadat mijn moeder vertrokken was, heeft hij verschillende keren gezegd dat hij haar wilde vermoorden. Hij wilde echter niet naar de gevangenis, want dan zou ik alleen achterblijven. Hij sprak ook over zelfmoord en zei dat ik het enige was dat hem nog overeind hield. Later zei hij dat hij de gevangenis wel zag zitten, dat alles beter was dan de pijn te moeten blijven verduren. Ik zei dat hij geen domme dingen moest zeggen. Ik dacht dat hij dat gewoon vertelde omdat hij zich zo rot voelde.'

Nadat Silajdzic zijn vrouw gedood had en de politie had verwittigd, had hij een hoop pillen geslikt. Zijn zoon vertelde tijdens zijn verhoor echter dat hij de medicatie pas genomen had, nádat de politie ter plaatse was gekomen en niet daarvoor, zoals de beschuldigde zelf aangeeft.

'In shock'

De echtgenote van Silajdzic ging begin 2011 bij hem weg, na een huwelijk van bijna vijftien jaar. Haar beslissing kwam voor de beschuldigde als een donderslag bij heldere hemel. ‘Ik was in shock, want ik dacht niet dat er problemen waren. Ze heeft nooit gezegd dat ze niet meer tevreden was. Het enige dat ze zei, was dat ze even alleen wilde zijn.'

Posttraumatisch stresssyndroom

Uit het onderzoek bleek echter dat het leven met Silajdzic geen pretje moet zijn geweest. Hij kampte na de oorlog in Bosnië met een posttraumatisch stresssyndroom en werkte zelden of nooit. ‘Ik probeerde een normaal leven te leiden, maar ik zat vol stress en angsten. Ik slikte pillen en als ik werkte had ik een fles wodka nodig om de dag door te komen.'

De 41-jarige beschuldigde ondernam in 2003 een zelfmoordpoging en liet zich een jaar later opnemen in de psychiatrie. ‘Ik kerfde met een mes in mijn lichaam omdat dat de enige manier voor mij was om nog iets te voelen. Toen mijn zoon dat zag, besliste ik dat het tijd was om in te grijpen.'

‘Ze bedoelde het als grap, ik begreep het niet zo'

Toen het slachtoffer bij hem wegging, zakte hij weg in een depressie. Colic kwam één of twee keer per week langs om zaken af te handelen of om hun zoon te bezoeken. Op 9 maart 2011 bracht ze de jongen terug nadat ze waren gaan winkelen. Silajdzic had haar nog een koffie aangeboden.

‘Ze zei dat koffie zetten eigenlijk een vrouwenzaak was. Ze bedoelde het als grapje, maar ik begreep het niet zo. Op de salontafel lag nog een mes waarmee ik de avond voordien een appel had geschild. Ik nam het en stak het in haar schouder. De andere messteken kan ik mij niet herinneren. Ik weet ook niet hoe ze in de slaapkamer is beland. Het enige dat ik me nog kan herinneren is dat mijn zoon riep: stop papa, wat doe je? '

‘Ik moet worden gestraft'

De beschuldigde heeft naar eigen zeggen veel spijt en zou willen dat hij de klok kon terugdraaien. ‘Ik moet worden gestraft voor wat ik mijn zoon en haar familie heb aangedaan.'

Dinsdag komen nog meer speurders getuigen.