‘Ik spaar voor onverwachte dingen'
Foto: Wim Kempenaers

Toen hij fors verlies leed in de Britse vastgoedbubble van de jaren tachtig, heeft Eric Van Bael zijn les geleerd in verband met beleggen en investeren.

De koers van HP is op een paar jaar tijd gezakt van meer dan 50 naar 15 dollar. Hoe kijkt u daar tegen aan?

‘Vriend en vijand zijn het erover eens dat de huidige koers niet de waarde van het bedrijf weergeeft. Als beursgenoteerd bedrijf word je door Wall Street genadeloos afgestraft als je niet aan hun kortetermijnverwachtingen voldoet. HP volgt een ander parcours. Wij vertrekken vanuit een langetermijnvisie. We hebben een serieuze herstructurering doorgevoerd, we werken aan betere processen en betere tools. We hebben in december tientallen innoverende productlanceringen aangekondigd in elk van onze afdelingen. Ik ben er zeker van dat we uit het dal zijn en dat onze resultaten zullen verbeteren. Maar we hebben nog een lange weg te gaan.'

Ook de perikelen rond de overname van Autonomy spelen nog. Daarvoor is maar liefst 8,8 miljard dollar afgewaardeerd.

‘Dat weegt niet op de toekomstige resultaten: het is een non-cash afwaardering van goodwill die op de balans staat. Het zegt ook niets over ons geloof in die technologie. Onze cashflow is prima, en dat is toch de echte indicator van de gezondheid van een bedrijf. Onze schulden zijn drastisch afgebouwd. Alleen qua PR hebben we een moeilijke periode achter de rug.'

Weegt de lage beurskoers ook op uw eigen portefeuille?

‘Een deel van mijn verloning is gekoppeld aan de nationale en internationale resultaten van HP en een deel van mijn compensatie bestaat uit opties, dus ja: ik voel dat.'

Bent u een belegger?

‘Neen. Misschien komt dat omdat mijn eerste grote investering mij redelijk zuur is opgebroken. Ik was nog vrij jong toen ik werk vond in Groot-Brittanië. Het waren de late jaren tachtig, de jaren van Thatcher. De economie boomde. Een huis huren was peperduur. Iedereen raadde me aan een huis te kopen en het na een paar jaar met gegarandeerde forse winst te verkopen. Net zoals de meeste Britten leende ik met een variabele rentevoet. Alles ging goed, tot de inflatie toesloeg. Mijn rentevoet ging exponentieel omhoog. Het werd moeilijk om rond te komen. Vervolgens stortte de huizenmarkt in en bleek het huis nog 60 procent waard van de aankoopprijs. Dat deed pijn, maar het was een goede les. Het heeft van mij een defensieve belegger gemaakt.'

Hebt u ook in de jaren negentig niet de stap naar de beurs gezet?

‘In die tijd hadden we in België bouwgrond gekocht en een huis gebouwd. Ik zag veel mensen veel geld verdienen én verliezen met de opeenvolgende beursbubbles. Afgelopen maand heb ik mijn huis verkocht en een nieuw gekocht: daar gaat momenteel het meeste geld naartoe.'

Zouden we kunnen zeggen dat geld u niet bovenmatig interesseert?

‘Beroepshalve ben ik een groot deel van de dag met cijfers bezig. Als ik thuis de knop omdraai en me probeer te ontspannen, is het inderdaad niet mijn eerste reflex om mijn persoonlijke financiën onder handen te nemen.'

Waar kunt u privé veel geld aan uitgeven?

‘Alles wat onder quality time valt: vakantie, feesten, tijd doorbrengen met mijn vrienden en familie. Ik onderneem geen grote of verre reizen, ik wil wel op een mooie plek zitten waar ik me goed voel. Tijdens de vakantie hou ik me niet aan een strikt budget. Dan doen we wat we leuk vinden, zoals een goed plaatselijk restaurant uitproberen.'

Op welk gebied bent u eerder zuinig?

‘Ik zou mezelf niet als zuinig bestempelen. Na de feiten kan ik wel eens vaststellen: dit heeft me in feite te veel gekost. Maar dan is het al gespendeerd. Het enige waar ik echt niet tegen kan, is een slechte service.'

Wat is het duurste cadeau dat u ooit gegeven hebt?

‘Ze zal het graag lezen: juwelen voor mijn echtgenote toen we twintig jaar getrouwd waren. Oorbellen en een halsketting.'

Geeft u aan goede doelen?

‘Ik ben niet de grote weldoener en ik wil er ook niet mee te koop lopen, maar ik deel graag. Onder vrienden, onder familie en ook maatschappelijk. Ik zal eerder iets geven aan grote organisaties die ik als 100 procent betrouwbaar beschouw, zoals Unicef en het Rode Kruis. Ook vanuit HP hebben we trouwens een mooi Solidarity-programma.'

Waar spaart u voor?

‘Ik realiseer me hoe langer hoe meer dat ik moet waken over de financiële slagkracht van mijn kinderen. De helft van de jongeren die vastgoed willen kopen, kan dat niet zonder de hulp van zijn ouders, las ik onlangs. Vroeger was dat toch anders. Voor mezelf vind ik het belangrijk om een buffer te voorzien: ik spaar dus voor onverwachte dingen.'