Zowel het kleurrijke pand langs de Francis Ferrerlaan in Gent als de geschiedenis van David en Saar zelf heeft een mooi architecturaal verhaal. De twee architecten leerden elkaar kennen op de universiteit, intussen startte Saar hun bureau op. Zes jaar geleden stootte het koppel op een bel-etagewoning met loodsen in Gent. Van de garages beneden maakten ze een open en warm architectenatelier, het oorspronkelijke woongedeelte is nu een huiselijk en groen nest voor het gezin met twee jonge kinderen.

1 SMEERPUT

Het koppel stootte via internet op het pand, dat ze zelf als ‘een soort bel-etagewoning met aangrenzende loodsen' omschrijven. ‘Het stond al een tijdje te koop', vertelt Saar. ‘Logisch, zelfs onze ouders verklaarden ons gek toen ze het pand in de oorspronkelijke staat te zien kregen. Een heel trieste, verloederde loods. Ook het woongedeelte boven moest gerenoveerd worden. Laat ons zeggen dat het écht iets voor twee architecten was (lacht) .'

‘De indeling van het woongedeelte boven konden we behouden. De garage beneden was ons pretpark, waarin we onze creativiteit konden botvieren. Perfect voor twee jonge architecten die voor het eerst een eigen project aanpakken.' Het pand heeft alvast een verhaal. ‘De legende wil dat de Cadillac van een oude Gentse grootgrondbezitter ooit in de loodsen geparkeerd stond. En dat er ooit bestelwagens van een bloemist onderdak vonden. Er was een smeerput, dus het had in elk geval iets van een garage.'

David en Saar begonnen er hun eigen verhaal in. ‘Nog voor de verbouwingen, toen het beneden nog één grote ruimte was, hebben we hier ons trouwfeest gehouden. Een ongedwongen volksfeest in bohemiensfeer, waarna we zowat alles hier konden afbreken (lachen). '

2 ATELIERGEVOEL

De open ruimte op de benedenverdieping fungeert als hart van het architectenbureau. De lange rijen boeken op de grond, de polaroids aan de muur, het schoolbord met schetsen en het zicht op de binnentuin creëren een huiselijk ateliergevoel. Achteraan de ruimte werd een salon ingericht. ‘Hier ontvangen we onze klanten. We proberen de sfeer van een cleane vergaderzaal te vermijden. We willen voeling krijgen met hoe mensen zijn en leven voor we met hen in zee gaan. Hier ontvangen we klanten in een rustgevende setting, waar ze indrukken opdoen en met een glas wijn over reizen of ervaringen kunnen vertellen. Die aanpak neemt wat meer tijd in beslag, maar resulteert in een persoonlijker project dan aan een vergadertafel.'

Beneden in het kantoor wordt gewerkt, boven wordt geleefd. ‘De scheiding tussen wonen en werken vloeide voort uit de indeling van het pand. Beneden trokken we alles open, boven hebben we de geborgen indeling van het knusse woonhuis behouden. Op die manier zijn we dicht bij de kinderen als we aan het werk zijn, maar we kunnen 's avonds ook de boeken dichtklappen en het werk achter ons laten.'

3 GLASRAMEN

Opvallend is de kleurrijke poort met glasramen aan de gevel. Een originele herinterpretatie van de oorspronkelijke, plastic poort. ‘Een manier waarop we licht in deze woning hebben binnengetrokken', vertelt David. ‘We hebben heel diep naar achteren gebouwd, dus moesten we creatief zijn om daglicht binnen te trekken. We hebben de poort opengetrokken en het tussenschrijnwerk – met de toestemming van de buren – in figuurglas opgetrokken, waardoor we een deel van hun daglicht stelen . Het houten blokraam achteraan laat het avondzonlicht tot 19 meter diep binnenvallen. We krijgen hier op elk moment van de dag een ander soort licht binnen, ook door de verschillende soorten glas die we hebben gebruikt.'

In het huis hangt een creatieve, licht verstrooide sfeer. ‘Wij zijn met te veel dingen bezig om een cleane stijl te hanteren', legt Saar uit. ‘Muziek, boeken, kunst: de dingen die ons inspireren, willen we niet wegsteken. We houden van ambachtelijkheid en van natuurlijke materialen, die mettertijd een mooie patine vertonen. Mooi ouder worden, noem het maar zo.'

Ook de cementering in de tuin buiten is onbewerkt. ‘Het cement is een basismateriaal, dat op zich bedoeld is om geschilderd te worden. Dat hebben wij met opzet niet gedaan. Sommige mensen vinden de vergroening of veroudering niet mooi, wij houden net van de poëzie van de natuur die de overhand neemt op de architectuur zonder ze te verwoesten.'

4 MYSTERIE

De glasramen aan de gevel doen verrassend authentiek aan en ook de goudkleurige loper op de trap en de tegeltjes in de hal lijken er altijd al geweest te zijn. Toch zijn het moderne ingrepen van de architecten. Trompe-l'oeil? ‘We houden wel van wat mysterie', zegt David. ‘We willen mensen niet doelbewust op het verkeerde been zetten, maar we houden niet van het uitgesproken verschil tussen oorspronkelijke en nieuwe elementen in een huis. We streven naar eenheid. Het leven is ook niet zwart-wit.'

Toch staan ze niet voor verouderde architectuur, of voor de zogeheten retrostijl. ‘Noem het een poëtische herinterpretatie van wat voorhanden is, zonder oude elementen te willen faken.' En die filosofie hebben de architecten consequent doorgetrokken. ‘De oude indeling van het woongedeelte op de eerste verdieping werd behouden. We wonen in een leefruimte van 4x4 meter, waar we ons met de kinderen kunnen terugtrekken. Beneden hebben we de ruimte op onze eigen manier geherinterpreteerd: een fijn contrast, dat voor ons ook heel praktisch is gebleken.'

5 GROEN DAK

Het paradepaardje van het huis is de ommuurde tuin die beneden aan het atelier grenst, de boskamer. De opening in die muur vormt een schilderij dat uitkijkt op de achtergelegen groene weide. Maar in dit huis wordt boven gewoond, dus werd ook daar een extra tuintje voorzien. In de vorm van een groen dak. ‘We noemen het onze bel-etagetuin, een soort tweede maaiveld. Zowel voor ons als voor de buren is zo'n daktuin mooier om naar te kijken dan een grijs asbestdak. Bovendien heeft een groen dak ook de traditionele voordelen van duurzaamheid, als waterbuffer, akoestische isolatie of waterkoeling in de zomer.' Maar ook los van het groene dak is het zicht verbluffend, zo dicht bij het Gentse stadscentrum. En dat hebben David en Saar tot in de inrichting van de badkamer toe, goed begrepen. Wie hier een bad neemt, doet dat met zicht op het bos. ‘Zelfs als het sneeuwt, zetten we de ramen wagenwijd open.'