'We zijn meedogenloos voor wie niet volmaakt is.'
Etienne Vermeersch en Mieke Van Hecke Foto: jimmy kets
De Standaard interviewde ethicus Etienne Vermeersch samen met Mieke Van Hecke, het hoofd van het katholiek onderwijs. In dit fragment praten ze over Roger Vangheluwe en Michelle Martin. 'We worden met de dag harder en ruwer.'

U, mevrouw Van Hecke, gebruikte dit voorjaar het woord ‘vergiffenis’ in één zin met Roger Vangheluwe.

Van Hecke: ‘Ja, maar ook daarin heb ik intussen bijgestuurd. Ik zou het woord ‘vergiffenis’ nu niet meer gebruiken, want alleen slachtoffers kunnen vergiffenis schenken. Wat ik bedoelde, is: mededogen. We worden met de dag harder en ruwer. We zijn meedogenloos voor wie niet helemaal volmaakt is. Ik zat gisteren nog op het vliegtuig met één van mijn kleindochtertjes van 1 jaar. Ze heeft amper tien minuten gehuild, maar je had de vernietigende reacties van de medepassagiers moeten zien. Ik maak me daar grote zorgen om. Daar moeten we samen, vrijzinnigen en katholieken, één front tegen vormen. Tegen de onverschilligheid. Tegen de hardheid.’

Ook voor Michelle Martin riep u op tot mededogen.

Van Hecke: ‘Ik begrijp de reactie van de ouders van de slachtoffers, daar vel ik geen oordeel over. Maar die opgefokte kwaadheid van alles en iedereen, daar heb ik het moeilijk mee. Ja, zelfs voor Michelle Martin moeten we mededogen kunnen hebben. Ze heeft wettelijk overigens alle recht op die vervroegde invrijheidstelling.’
Vermeersch: ‘Het is niet omdat een rechterlijke beslissing niet aanvechtbaar is, en je ze dus moet aanvaarden, dat je ze niet mag bekritiseren. Ik heb het toch echt moeilijk met je standpunt, hoor. Er ontbreekt namelijk iets fundamenteels bij Martin en al zeker bij Vangheluwe: berouw.’
Van Hecke: ‘Volgens haar advocaat heeft Martin diepe spijt. De strafuitvoeringsrechtbank volgt dat.’
Vermeersch: ‘Als dat écht zo was, dan zou ze niet bij de eerste mogelijkheid om die vervroegde invrijheidsstelling vragen. Dan had ze een brief geschreven aan de ouders van de slachtoffers om haar spijt te betuigen, én met de mededeling dat ze bewust nog niet in vrijheid wil leven. Had ze dat gedaan en dan na tweederde straf vervroegd willen vrijkomen, ik was persoonlijk bij vader Marchal langs geweest om hem te overtuigen haar nog een kans te geven. Nu geloof ik haar niet. Vangheluwe al helemaal niet wanneer hij zelf zijn daden als “een relatietje” omschrijft, stel je voor.’
Van Hecke: ‘En dus is het maar logisch dat Vangheluwe hier nooit meer op straat kan lopen zonder gelyncht te worden?’
Vermeersch: ‘Ik vind het niet onlogisch dat we eerst inzicht en spijt van hem verwachten.’
Van Hecke: ‘Jouw mededogen is voorwaardelijk, het mijne niet. Dat is het verschil.’

Het hele gesprek met Mieke Van Hecke en Etienne Vermeersch vindt u dit weekend in DS Weekblad.