'Vlaming-bashen tegen professor Vuye is onvergeeflijk'
Christian Laporte Foto: ivan put
Dat Le Soir en de RTBF een negatief berichten over professor Hendrik Vuye is 'dom, stom en triestig', aldus Christian Laporte, journalist bij de Brusselse krant La Libre Belgique.

Vuye kloeg de haatcampagne van sommige journalisten van Le Soir en de RTBF dit weekend aan in DS Weekblad. Volgens de Vlaamse professor grondwettelijk recht, die aan de universiteit van Namen doceert en advies geeft aan de N-VA, doen de twee media aan 'beschadigingsjournalistiek' en spelen ze te vaak de man in plaats van de bal.

'Wat daar gebeurt, is een beetje repetitief', luidt het. 'Men zou eens moeten nagaan de hoeveelste uitzending het is dat aan dit fenomeen (Vlaams-nationalisme) wordt besteed. Er waren ook al de reportages over de begrafenis van Marie-Rose Morel en het graf van de vader van Bart De Wever, en er was ook een incident met Yves Leterme. Maar er worden dus geen lessen uit getrokken door de RTBF, men vergoelijkt de zaken daar alleen wat.'

'Ik vind dat niet alleen dom en stom, maar ook triestig', klinkt het bij de Brusselse journalist Christian Laporte. 'Het is altijd een toegevoegde waarde om een professor van over de taalgrens te hebben, en zelfs indien hij raadgever is van N-VA, why not?', verklaarde hij in De Ochtend op Radio 1.

'Onvergeeflijk'

'Naar mijn weten deelt meneer Uyttendaele (jurist Marc Uyttendaele, red.) nog altijd het bed met mevrouw Onkelinx, en dus van tijd tot tijd moet die toch ook een beetje PS-standpunten naar voren brengen. Wanneer Francis Delpérée (de CDH-fractieleider in de Senaat, red.) nog lesgaf en al CDH-senator was, wist iedereen ook duidelijk waar hij voor stond. Ik vind dat dus absoluut niet ongepast dat Vuye advies geeft aan de N-VA.'

'Ik vind dat absoluut dom dat sommige Franstalige media zo aan Vlaming-bashing doen, en dat zal zeker niet bijdragen tot een betere verstandhouding tussen de verschillende gemeenschappen in ons land', aldus Laporte.

'Het ligt zeker ook aan de moeilijke communautaire context die we sinds enkele jaren in ons land kennen. Maar als je zo iemand gaat aanvallen, is dat absoluut niet vergeefbaar, dat gaat te ver.'

'De ene hangt al meer de francofoon uit dan de andere'

Bij de Franstalige journalisten zijn er 'natuurlijk verschillende tendenzen', legt Laporte uit. 'Er zijn er die veel meer de francofoon uithangen dan andere. Bij Le Soir zitten bijvoorbeeld journalisten die heel acuut over de rand berichten, om vuur te stoken als het ware. Bij ons zitten er natuurlijk ook zulke. Dat bestaat, maar dat wil niet zeggen dat men dat moet veralgemenen.'

'Maar het is wel zo dat sommige jongere journalisten vaak minder bagage hebben om de verstandhouding tussen de verschillende gemeenschappen te kennen.'

Het verschil tussen de Brusselse en de Waalse pers ligt volgens Vuye vooral in het verschil tussen Brussel en Wallonië zelf. 'In Brussel en de rand zijn er communautaire problemen, in Wallonië niet. Wanneer men vanuit Vlaanderen naar Franstalig België kijkt, kijkt men heel vaak naar Brussel. Men doet alsof Wallonië aan Brussel hangt, terwijl dat een gans andere wereld is.'

'Er is ook een nieuwe sfeer', besluit Laporte. 'We neigen steeds meer naar een commerciëlere pers, men verlegt de grenzen. Vandaag permitteert men zich wat vroeger niet zou kunnen. Dat vind ik een beetje spijtig, maar ik ben dan ook un vieux con in de journalistiek. Maar de deontologie verwatert dus wel een beetje.'

(het RTBF-bericht over de professor vindt u hier)