Drugs met één muisklik - De Standaard koopt cocaine op het web
Foto: © HollandseHoogte
Even surfen, wat zoeken met Google en een beetje geduld. Meer bleek er niet nodig om vanop ons bureau op het Darknet cocaïne te kopen.

Het Darknet is het verborgen internet. Je kan er helemaal anoniem op surfen dankzij het mysterieuze programma 'Tor'. De Standaard trok op onderzoek op dat Darknet. De resultaten zetten aan tot nadenken.

Het mag dan wel verborgen zijn, dankzij Google zit je meteen op de volstrekt legale website van de software-ontwikkelaar Tor. Daar kun je een programma downloaden dat na twee keer klikken op de computer geïnstalleerd is.

Nog wat verder zoeken en we komen via de Tor-browser waar we naar op zoek zijn. Tientallen sites, netjes opgelijst per categorie: startpagina's, sites om virtueel geld aan te kopen, ‘commerciële' sites van huurmoordenaars en gestolen waar, pagina's waar je foto's en video's kunt uploaden, pornolinks, hackersfora. Noem maar op.

Even slikken toch. Het aanbod is zo overweldigend dat één vraag onmiddellijk rijst: kan dit iets anders zijn dan één grote oplichterij? Wat moeten we denken van een huurmoordenaar die adverteert onder de slogan ‘Remove that problem from your life'?

We wagen onze kans op een forum van wapenhandelaars. We slagen erin de webmaster van de website ‘EU Weapons' te contacteren. De mogelijkheden lijken oneindig: een Glock, een Smith&Wesson, een Beretta, een Ruger. Hij kan welk handwapen ook naar Brussel versturen. De prijs voor één Glock? 3.000 euro. Te veel voor ons budget en de conversatie houdt op.

Een nieuw rondje googelen leert dat The Silk Road (de Zijderoute) al een jaar the place to be is op het verborgen internet. De omgeving komt vertrouwd over voor iedereen die ooit al eens iets gekocht heeft op Amazon of eBay. Er zijn ook productcategorieën: drugs, boeken, software, elektronica, drugsaccessoires, wapens. Onder drugs worden alle denkbare roesmiddelen aangeboden. Wij besluiten het simpel te houden en cocaïne te bestellen.

Om iets te kunnen kopen, hebben we wel Bitcoins nodig, de virtuele munteenheid van het internet. Ook het aankopen van Bitcoins is al bij al vrij eenvoudig. Nadien zetten we een deel van dat geld over naar onze persoonlijke rekening op The Silk Road. Door die tussenstap is het nog moeilijker te achterhalen waar het geld vandaan komt.

Terug op The Silk Road beslissen we om een halve gram cocaïne te bestellen bij een Nederlandse dealer. Het pakje kost ruim twaalf Bitcoin, of bijna zestig euro. Dat is het dubbele van wat we voor een soortgelijke hoeveelheid zouden betalen op straat. We laten het pakje aankomen in een gehuurde postbus.

Als we na een paar dagen nog niets ontvangen hebben, bestellen we bij een andere dealer een gram mephedrone, een aan xtc verwante partydrug. We betalen 47 euro voor een gram, dubbel zoveel als op straat.

Maar een paar dagen later zit er wel degelijk een stevige envelop in onze postbus. Met een wit poeder, waarmee we naar het toxicologisch laboratorium van professor Jan Tytgat aan de KU Leuven gaan. Daar blijkt dat er wel degelijk coke in onze halve gram wit poeder, maar lang niet de 81 procent die ons beloofd was. Hooguit een paar procent. ‘De cocaïne is van gemiddelde kwaliteit. Ongeveer dezelfde kwaliteit die je bij een straatdealer krijgt', klinkt het in het lab.

Conclusie: we hebben voor onze coke op het Darknet dubbel zoveel betaald als op straat. Voor dezelfde kwaliteit. Het voordeel is natuurlijk wel dat we er geen dealer van vlees en bloed op straat voor hebben moeten aanspreken.

Intussen valt ook de mephedrone in onze brievenbus. Nog geen week na de bestelling.

We gaan met onze cocaïne en met de mephedrone braafjes langs bij de politie. De politie maakt een pv op en neemt de illegale producten in beslag.


De federale politie geeft toe dat ze nauwelijks iets onderneemt tegen de criminelen die Tor gebruiken. 'Wij mogen van de wet geen koop of verkoop uitlokken zoals jullie. Andere mogelijkheden om dealers te vatten, zijn er niet. Alles in die wereld is anoniem. Het is zeer moeilijk om daar tegen te strijden', zegt Luc Beirens van de Federal Computer Crime Unit (FCCU).

Lees de volledige reportage vandaag in De Standaard