In de Vlaamse kranten van maandag reageren de commentatoren op de verwerping door de Franstaligen van de compromistekst van koninklijk verduidelijker Bart De Wever.

 Liesbeth Van Impe stelt in Het Nieuwsblad vast dat de Franstaligen bijzonder snel en negatief reageerden op de tekst. "Dat is bijzonder dom. De Wever zelf had nog openingen gelaten. Het minimum was geweest om die te benutten. Het doet de vraag rijzen of gekwetste ego's en gevoelens niet meer de Franstalige reacties dicteren dan een rationele analyse."

De Standaard denkt dat nieuwe verkiezingen vrijwel onvermijdelijk zijn. Nochtans had De Wever zich kwetsbaar opgesteld, schrijft Bart Sturtewagen. "De BHV-regeling is nog relatief clean. De rol van een Franstalige staatsraad bij de behandeling van het beroep van niet-benoemde burgemeesters van randgemeenten is niet iets waarvan de gemiddelde Vlaming wakker zal liggen." Nu de Franstaligen zijn gebaar zelfs niet als gespreksbasis aanvaarden, wenkt de chaos, besluit Sturtewagen.

Lees het volledige commentaarstuk van Bart Sturtewagen

Bart De Wever had zich volgens Het Belang van Limburg de moeite kunnen besparen, een nota van één bladzijde had ook volstaan, de Franstaligen zouden toch altijd op alles "NON" hebben gezegd. "We hebben altijd geschreven dat de Franstaligen hem zouden doen mislukken", schrijft Erik Donckier. "Ze zeggen dat ze het signaal van de Vlaamse kiezer hebben begrepen. Ze hebben het niet begrepen, of ze willen het niet begrijpen. Het enige wat ze willen, is een regering zonder de N-VA."

Gazet van Antwerpen stelt dat de tekst van De Wever zeker geen Vlaams pamflet noch een doorslag van het N-VA-programma was. Maar de piste van de verregaande responsabilisering van de deelstaten is hij niet uit de weg gegaan, aldus Dirk Castrel. "De formule met de zeven partijen is dood. We komen steeds dichter bij verkiezingen, met een geradicaliseerde campagne en met een nog sterker geradicaliseerde publieke opinie."


Als politici in ons land kinderlijk en onverantwoordelijk gedrag vertonen, hebben Di Rupo en co daar zondag blijk van gegeven, schrijft Luc Van der Kelen in Het Laatste Nieuws. "Een ernstig werkstuk, waarin Bart De Wever zich voor het eerst blootgaf, met alle risico's van dien in eigen rangen, werd eerst bewust gelekt om het daarna te laten afmaken. Blijkbaar is er nu met De Wever aan het gebeuren, wat zich drie jaar geleden met Yves Leterme heeft voltrokken. Eerst zijn voorstellen laten uitlekken, vervolgens hem ongeloofwaardig maken, isoleren en afmaken."
 
Degene die De Wevers voorstellen met één arrogante beweging van tafel heeft geveegd, neemt volgens Van Der Kelen een zware verantwoordelijkheid. "De meeste Vlamingen willen niet dat het uit de hand loopt, maar om een akkoord te vinden, moet je met twee partijen van goede wil zijn", besluit hij.

Volgens De Morgen bevat de nota-De Wever de blauwdruk voor een staatshervorming van eerste orde, maar zelfs de meest rabiate unitarist kan er toch geen blauwdruk voor de splitsing van België in zien. "Evenmin kan worden gesteld dat De Wever alle dada's van de Vlaamse beweging ontziet", stelt Yves Desmet.

Ongetwijfeld zijn er volgens Desmet nog opmerkingen te maken en zal er nog verder moeten onderhandeld worden over timing en modaliteiten. "Maar deze tekst wegblazen als een compleet onevenwichtig voorstel van een onverbeterlijk separatist is bijzonder moeilijk. Deze tekst is niet te nemen of te laten, maar men kan niet ontkennen dat hij een basis kan vormen voor een doorstart van de onderhandelingen", besluit Desmet.