‘Debiel, leugenaar, zot’: onderhandelaars over elkaar
Foto: photonews
De afkeer tussen Vlaamse en Franstalige onderhandelaars bereikt soms ongekende hoogten. In een opmerkelijk krantenartikel in La Libre Belgique komen de onderhandelaars anoniem en off te record aan het woord. 'Opgelet, niet voor gevoelige zielen', staat er boven de tekst.

Het is off the record, schrijft de krant herhaaldelijk en er zijn ook geen sporen meer terug te vinden van wat de verschillende onderhandelaars in de loop van vele maanden aan journalisten hebben laten ontvallen. Maar de citaten tonen wel aan hoe verzuurd het onderhandelingsklimaat is geworden tussen Noord en Zuid. Een overzicht van de meest opmerkelijke passages.

Een Franstalige over Bart De Wever: ‘Dat is een ziekelijke vent. Ik ben ervan overtuigd dat hij echt een probleem heeft. Hij kijkt zijn gesprekpartners nooit in de ogen en heeft altijd een vertroebelde blik. Zodra de onderhandelingen een beetje uitlopen, toont hij tekenen van lichamelijke zwakte en vermoeidheid. Om zich terug een beetje op te peppen eet hij wafels, kilo’s wafels.

Een Vlaming over de PS: ‘Het is een echte kwelling om te onderhandelen met de PS. Het is fysiek moeilijk om naast hen plaats te nemen. Wij komen over niets overeen. Op alle vlakken verschillen wij fundamenteel van elkaar. Hun nota’s lijken meer op communistische pamfletten dan op iets anders. Dit is de hel. We leven al vier maanden in de hel.'

Een Franstalige over Bart De Wever. ‘Hij kan niet onderhandelen. Soms zegt hij op bepaalde punten ja, maar dan koppelt hij terug met zijn strategogroep en keer op keer lapt hij ons hetzelfde. Met zijn klein benepen stemmetje zegt hij dan: ‘Het spijt me echt, maar ik kan het akkoord niet aanvaarden. Ik heb me vergist, maar ik had geen ja mogen zeggen, sorry’.'

Een Vlaming over Laurette Onkelinx en Joëlle Milquet: ‘Onkelinx is de ergste, ze roept en tiert, maar niemand is nog onder de indruk van haar. Ze verkoopt alleen maar wind. Eigenlijk zijn zowel Onkelinx als Milquet debiel. Ze begrijpen er niets van.’

Een Franstalige over Bart De Wever: ‘Die vent is pure horror. Hij doet ontzettend laatdunkend over de Franstaligen en ook over de andere Vlaamse onderhandelaars. Mochten de mensen de waarheid weten, het land zou ontploffen. Het is werkelijk ondenkbaar.’

Een Vlaming over Elio Di Rupo: ‘Hij heeft niet goed begrepen dat wie eerste minister wil worden wat actie moet ondernemen. In plaats daarvan maquilleert hij zich. Iedereen kan perfect voorspellen wanneer de onderhandelingen weer eens op niets zijn uitgedraaid. Het volstaat om te kijken naar Di Rupo. Hij verlaat de zaal voortijdig en holt naar de toiletten om zich te schminken. Hij moet er toch goed uitzien voor de camera’s.’

Een Franstalige over De Wever: ‘Het probleem ligt bij de persoonlijkheid van ‘ce type’. Hij is zeer autoritair en slim. De andere Vlaamse partijen ziet hij als het laagste van het laagste waarbij hij voortdurend herhaalt dat hij eigenlijk tachtig procent van de Vlamingen vertegenwoordigt. Hij ziet er uit als een tamme goedzak, maar de schijn bedriegt. In feite is hij een grote leugenaar. Hij komt zijn politieke beloften niet na.’

Een Vlaming over Milquet: ‘Van Milquet weten we dat ze zot is. Zelfs als we op een dag een akkoord bereiken met de PS is zij in staat om het eigenhandig op te blazen.’

Een Franstalige over de Vlamingen: ‘Eigenlijk willen de Vlamingen helemaal geen onafhankelijkheid, want ze weten dat ze dan Brussel moeten opgeven. En Vlaanderen zonder Brussel, wat stelt deze regio met haar zoeaventaal internationaal voor?