Minister van staat Daniel Ducarme (56) overleden
Foto: belga
De liberale politicus Daniel Ducarme (MR) is tijdens de nacht van vrijdag op zaterdag overleden. Ducarme was minister van staat en overleed aan kanker. Hij werd 56 jaar oud.

Ducarme begon zijn politieke carrière in 1974 toen hij nationaal voorzitter van de Liberale Studenten werd. Hij was ook een tijdje voorzitter van de MR. Ducarme was al enkele jaren ziek. Door zijn slechte gezondheidstoestand was hij in juni geen kandidaat meer tijdens de federale verkiezingen.

Daniel Ducarme (MR) zat sinds 1974 in de politiek. Hij is voormalig voorzitter van de Franstalige liberalen en was mee architect van de omvorming van de liberale partij tot Mouvement Réformateur (MR). Hij was van midden 2003 tot 2004 Brussels minister-president.

Biografie

Daniel Ducarme werd op 8 maart 1954 geboren in Luik en studeerde aan het Hoger Rijksinstituut voor Sociale Studies in Brussel. Tussen 1970 en '76 was hij attaché bij de jeugddienst van het voorlichtingsbureau van de Commissie van de Europese Gemeenschappen voor België. In 1974 werd Ducarme nationaal voorzitter van de Liberale Studenten.

Tijdens de derde regering-Martens (1980) was hij adjunct-kabinetschef op het ministerie van Landbouw en Middenstand. Met Louis Michel schreef hij in 1980 'Le Défi Vert' over de toestand van de landbouw in Wallonië, destijds een standaardwerk.

Bij de verkiezingen van 1981 en '85 belandde Ducarme voor het arrondissement Thuin in de Kamer. Het jaar nadien werd hij gemeenteraadslid in Thuin en bij de volgende lokale verkiezingen, in 1988, burgemeester.

Na de Europese verkiezingen van 1979 en '84 belandde hij in het Europees Parlement. In oktober 1985 werd hij herkozen voor de Kamer en verliet hij Straatsburg. In december van hetzelfde jaar werd hij Waals minister van Milieu en Landbouw (tot 1988).

In de periode 1989-1992 was Ducarme vice-voorzitter van de PRL, naast Antoine Duquesne. Van 1992 tot 1995 was hij volksvertegenwoordiger voor het arrondissement Charleroi en ook vice-voorzitter van de Kamer.

Van 1995 tot 1999 zetelde hij in het Waals parlement. Bij de verkiezingen van 21 mei 1999 werd hij in het arrondissement Charleroi opnieuw tot lid van het Waals parlement verkozen. Hij werd echter Europees parlementslid en was van 1999 tot 2002 quaestor van het Europees parlement.

In 1999 werd Ducarme voorzitter van de PRL en in 2001 van de federatie PRL-FDF-MCC. Onder zijn voorzitterschap werd de federatie in maart 2002 omgevormd tot de Mouvement Réformateur (MR). De liberalen werkten een nieuw partijprogramma uit en deden het goed bij de federale verkiezingen van 18 mei 2003. Na die verkiezingen verliet Ducarme het Europees parlement om als kamerlid te zetelen.

Midden 2003 kwam er een stoelendans op gang bij de Franstalige liberalen. Nauwelijks een jaar voor de regionale verkiezingen van 2004 volgde Ducarme Francois-Xavier de Donnéa op als minister-president van de Brusselse gewestregering. Vlaamse partijen vonden het ongeoorloofd dat de MR dichtbij de verkiezingen een stoelendans uitvoerde. Andere Vlaamse partijen hadden ook vragen bij de talenkennis van Ducarme, die geen Nederlands sprak.

Bij zijn eedaflegging als minister-president op 6 juni 2003 beloofde hij snel Nederlands te leren. Hij combineerde de functie van minister-president met de bevoegdheden Kunsten, Letteren en de audiovisuele media in de Franse gemeenschapsregering.

Ducarme was van 1988 tot 2000 ook burgemeester van Thuin en in 2002 werd hij door de koning aangeduid als minister van staat. Buiten de politiek was hij van 1992 tot 2000 vice-voorzitter van de Intercommunale voor Elektriciteit van Henegouwen en van 2002 tot 2003 voorzitter van de Brusselse Intercommunale voor Sanering.