De voorbije dagen stonden voor haar volledig in het teken van de trainingen, maar dinsdag is het eindelijk zover: dan beleeft kunstschaatsster Isabelle Pieman in Vancouver haar olympische vuurdoop.

'Ik heb hier lang en hard voor gewerkt en ben er klaar voor', vertelt de 26-jarige Brusselse, die droomt van een plaats in de finale. Om dat te bewerkstelligen, moet ze dinsdag in haar korte kür bij de beste 24 eindigen en dat wordt geen makkelijke opdracht.

'Als ik een goede dag heb, moet dat zeker haalbaar zijn', maakt Pieman zich sterk. 'Ik hoop een foutloze korte kür te schaatsen en op die manier genoeg punten te sprokkelen om donderdag de vrije kür te mogen schaatsen. De voorbije dagen liep het alleszins goed op training.'

Opgevist

Pieman werd door het Belgisch Olympisch en Interfederaal Comité (BOIC) pas op het allerlaatste moment opgenomen in de selectie, ondanks het feit dat ze al in september van vorig jaar voldeed aan de internationale selectiecriteria. De Belgisch kampioene veroverde toen op het olympisch kwalificatietoernooi in het Duitse Oberstdorf één van de zes resterende tickets, maar moest om zeker te zijn van haar deelname wel nog voldoen aan de Belgische limiet.

Daarvoor moest Pieman op het EK van vorige maand in Tallinn bij de eerste 12 eindigen, maar dat lukte niet. Wel integendeel: met een ontgoochelende 33e plaats in de korte kür leek ze haar laatste kans op kwalificatie definitief te hebben vergooid, maar tot eenieders verrassing werd ze alsnog opgevist.

'Wie voldoet aan de eisen van de internationale federatie verdient het om hier te schaatsen', zegt Pieman daarover. 'Iedereen was het er trouwens over eens dat ik in Tallinn een opvallend lage score kreeg van de jury. En dat terwijl ik nagenoeg foutloos schaatste. Dat was echt een enorme ontgoocheling voor mij. Ik was dan ook dolblij toen ik hoorde dat ik van het BOIC toch naar Vancouver mocht wegens de technische vooruitgang die ik het voorbije jaar maakte.'

Diploma

'Dinsdag wil ik echt het beste van mezelf geven en de wereld tonen wat ik kan', vertelt Pieman, die pas sinds 2005 meedraait in het profcircuit. 'Het is niet makkelijk om te leven van het kunstschaatsen, dat is alleen weggelegd voor de echte toppers.'

'Ik wilde eerst een diploma in handen hebben, zodat ik later iets zou hebben om op terug te vallen. Nadat ik mijn diploma Talen haalde, ging ik voluit voor mijn sport, ook al was ik toen al 21. Ik had dan ook nooit durven dromen dat ik vijf jaar later op de Olympische Spelen zou staan. Ik probeer hier te genieten van elk moment, want dit maak ik misschien nooit meer mee.'

Verhuis

Pieman ging vorige zomer door een zware periode, nadat haar coach Laurent Vandenneucker in mei totaal onverwacht uit het leven stapte. 'Dat was een zware schok voor iedereen. Ik werkte al zolang samen met hem en niemand weet precies waarom hij dat gedaan heeft', aldus Pieman, die nadien naar het Duitse Oberstdorf verhuisde.

'Ik moest gewoon weg uit België, weg van de herinneringen aan Laurent. In Duitsland kon ik terecht bij Karel Fajr, met wie het meteen goed klikte. In België oefende ik twee tot drie keer per week en dan nog alleen, in Oberstdorf trainen we steeds in groep en dat maakte het ook veel aangenamer.'

'Ik leef sindsdien 100 procent voor mijn sport. Meer dan sporten, eten en slapen doe ik niet, maar ik heb dat er allemaal voor over. Als kind droomde ik er al van om naar de Spelen te gaan en nu sta ik hier ook. Mijn inspanningen worden dus beloond en het kan alleen maar mooier worden ...'

De korte kür start dinsdag om 16u30 (1u30 woensdagochtend in België). Pieman mag als 12e het ijs op.

'Belgisch duel'

In de korte kür is het dinsdag voor de Belgen naast Isabelle Pieman ook uitkijken naar Jenna McCorkell. De zevenvoudige Britse kampioene woont in het Oost-Vlaamse Ninove en gaat door het leven als mevrouw Kevin Van der Perren. Voor de Belgische supporters in Vancouver, die met slechts acht atleten niet echt verwend zijn, moet dat genoeg zijn om McCorkell in de armen de sluiten.

De 23-jarige McCorkell is net als Pieman aan haar eerste Spelen toe, al kan de Noord-Ierse wel terugblikken op een langere staat van dienst. Vier jaar terug had ze er al bij moeten zijn in Turijn, maar een hernia hield haar toen van het ijs.

Ook nu had het niet veel gescheeld of McCorkell had de Spelen moeten volgen vanop de tribunes. Eind vorig jaar was ze zes weken buiten strijd met achtereenvolgens een virale infectie en sinusitus. Het zag er lange tijd naar uit dat McCorkell niet zou kunnen schaatsen op het EK van vorige maand in het Estse Tallinn.

Pas op het allerlaatste moment besliste ze om toch deel te nemen. In de korte kür ondervond ze geen last en zette ze zelfs een persoonlijk record neer, maar die prestatie had zoveel van haar krachten gekost dat ze er in de vrije kür niets van bakte. Ze eindigde op een voor haar ontgoochelende 14e plek. In 2009 was ze nog negende geworden, een jaar daarvoor achtste.

Na het EK moest McCorkell van haar dokters vijf dagen platte rust nemen en dat hielp, want ondertussen voelt de Noord-Ierse zich opnieuw goed. 'Alles is terug ok. Op training gaat het goed, maar ik ben wel benieuwd wat dat gaat geven in de competitie', vertelde ze zondag na haar training, die werd bijgewoond door haar Belgische echtgenoot.

'Ik weet dat mijn prestaties op de voet gevolgd worden in mijn geboortestad Colaraine én in Ninove. Het is leuk dat ik zoveel steun krijg. Ik hoop al mijn supporters te kunnen bedanken met een knalprestatie. Ik wil hier zo hoog mogelijk eindigen.'