'Desnoods staken we tot oudejaar'
Viviane Nollet: de klanten steunen ons.mvn
Foto: © michel vanneuville
'Vanaf nu is het keihard tegen keihard. Als Carrefour niet terugkomt op zijn beslissing om het personeel in de nieuwe Brugse hypermarkt een kwart minder te betalen, gaan we desnoods door met acties tot oudejaarsavond.'

SOCIAAL

Van onze redacteur



BBTK-vakbondsafgevaardigde Viviane Nollet spreekt straffe taal. Maar ze houdt het niet bij woorden. Vandaag trekt Nollet vanuit Brugge opnieuw naar andere Carrefour-supermarkten in Vlaanderen om er de stakingsacties te ondersteunen. Ook maandag zullen er in een tiental Carrefours stakersposten staan.

Zelf werkt Viviane Nollet al 32jaar in de Carrefour aan de Brugse Ezelspoort. Tot haar eigen tevredenheid. 'Ik heb nog het geluk gehad dat ik als vrouw zonder diploma toch een voltijdse baan kreeg. Vandaag krijg je hooguit nog een tijdelijk of een deeltijds contract.'

Toch ageert ze fel tegen de 'minderwaardige' lonen in de nieuwe Brugse Carrefour-vestiging, in het B-park. 'We krijgen massaal steun van de klanten. Die vinden het ronduit schandalig dat zo'n gereputeerd bedrijf de werknemers op zo'n verschillende manier behandelt. Toen we een paar maanden geleden staakten voor onze koopkracht was dat anders. Wees toch voorzichtig, ge speelt met vuur, iedereen heeft het moeilijk, ge delft uw eigen graf, kregen we toen te horen. Maar nu geven de klanten ons groot gelijk.'

Intussen spreken sommige werknemers van de nieuwe hypermarkt heel andere taal: ze wisten waaraan ze begonnen en ze lijken best tevreden.

'Ik verwijt hen dat niet. Begrijp dan toch eens dat die mensen niet vrijuit kunnen spreken. Ze zitten in een proefperiode en genieten geen bescherming. Ze kunnen niet anders dan hun baas naar de mond praten. Sinds de opstart van de winkel zijn er al tien opgestapt. Toch niet omdat het daar zo goed was?'

Nog eens: ze wisten toch waar ze aan begonnen? Ze hebben toch vrijwillig een contract ondertekend?

'Dat is niet waar, ze wisten niet wat ze ondertekenden. Het gaat over werklozen zonder hogere opleiding, die niet vertrouwd zijn met de wetgeving en de geplogenheden in de sector. Je kan van die mensen niet verwachten dat ze met hun contract eerst naar een vakbond lopen. Ze vertrouwden volledig op de goede reputatie van Carrefour, maar ze zijn misleid.'

De reacties in de lezersrubrieken van de kranten zijn nochtans overwegend negatief: staken doe je niet in onzekere economische tijden.

'Omdat we de kans niet krijgen om dat rustig uit te leggen. Wees gerust dat onze mensen niet zomaar hun werkgelegenheid op het spel zullen zetten door een domme staking. Mochten we vandaag een staking uitroepen voor een procent loonsverhoging, dan zouden onze eigen mensen ons afschieten. Maar voor zo'n gevaarlijke en principiële zaak staan ze wel pal achter ons.'

Maar toch niet allemaal: in de vestigingen die jullie platleggen zijn er telkens heel wat werkwilligen.

'Hooguit tien procent. Vooral stagiairs en kaderleden die veel te verliezen hebben als ze de directie voor het hoofd stoten.'

Zoals jullie het recht hebben om te staken, hebben zij toch ook het recht om te werken? Volgens de rechters mogen jullie staken, maar winkels barricaderen en werkwilligen hinderen mag niet.

'Die uitspraken zijn een verkeerde interpretatie van de wet. We verhinderen niemand om te werken, want er is werk genoeg, ook als de winkels dicht blijven. Als we de werkgevers niet meer in hun portemonnee kunnen treffen dan is ons stakingsrecht niets meer waard. Eigenlijk zouden we de sociale inspectie naar die winkels moeten sturen, want met een tiende van het personeel kan je de veiligheidsvoorschriften en de rusttijden niet naleven. Maar dan duurt het tien maanden voor we van de rechter gelijk krijgen en intussen missen onze stakingen elk effect. Dat kan nooit de bedoeling zijn.'