Twee jaar al werkt Frederik Bostyn als buurtwerker op de Barakken in Menen. Daarvoor werkte hij als vrijwilliger bij De Wupplank, een samenwerkingsverband tussen de Jeugddienst en het buurthuis van het centrum. Hij pendelt nu tussen de buurthuizen aan de Kazerne- (centrum) en Schansstraat (Barakken). ,,Echt veel vind je me niet aan de Schansstraat. De drempel is er blijkbaar te hoog -- iedereen ziet je vanop straat zitten -- om veel volk te lokken. Toch heb ik heel veel contact met de Barakkenaars. Ik ga ze zelf op straat opzoeken.''

De rijwoning aan de Schansstraat waarin het buurthuis is ondergebracht, is bijzonder klein: een ruimte waarin zowel kleine vergaderingen en individuele contacten plaatsvinden als waar koffie wordt gezet. Frederik: ,,Nu al zijn daar zitdagen van de Huurdersbond en van de juridische dienst van het OCMW. En ook de wijkagent komt geregeld zitdag houden. Om de mensen nog meer de weg te wijzen, willen we er nog meer diensten aantrekken. We denken aan de pensioen-, huisvestingsdienst...''


Verkeer
Frederik wordt zowel met collectieve problemen geconfronteerd (parkeerdrukte, hondenpoep, vandalisme op speelpleintjes, slechte staat van de straten) als met de individuele problemen van de Barakkenaars. Frederik: ,,Onze deur staat altijd open voor wie problemen heeft met een of andere factuur, met zijn belastingaangifte, met het invullen van de formulieren voor de volkstelling... We kunnen niet alles oplossen maar weten gewoonlijk wel naar waar we de mensen moeten doorverwijzen.''

Als er een probleem is dat op de Barakken steeds terugkeert, is het dat van het verkeer. De stroom Franse winkeltoeristen die er vooral tijdens de weekends het leven van de Barakkenaars onmogelijk maakt (met uitzondering van de handelaars), is voor velen een doorn in het oog. Frederik: ,,De mensen hier willen echt dat er wat aan gedaan wordt. Ze gaven zelf al menige suggestie: een bus inleggen waarmee de winkelende Fransen van buiten de stad naar hier worden gebracht, parkeerkaarten voor de bewoners, meer politietoezicht en effectief wegslepen van fout geparkeerde wagens...''


Bewonerscomité
,,Als individu kan ik zelf weinig beginnen'', beweert Frederik. ,,Daarom werken we samen met andere diensten. De aanleg van het speelpleintje aan de Vlamingenstraat was een samenwerkingsverband met de buurtbewoners, jeugddienst, technische en groendienst.''

,,Het is vooral mijn taak de zaken die mislopen, de noden en behoeften te signaleren aan het beleid. Soms moet ik daarvoor wel eens tegen de schenen van de beleidsmensen stampen. Het is zaak in de nabije toekomst een bewonerscomité op te richten dat in die hoedanigheid een brede spreekbuis van de buurt naar het stadsbestuur kan zijn'', weet Frederik nog.


Hondenpoep
Een van de jongste realisaties op de Barakken is de aanleg van het ontmoetingspleintje aan de Vlamingenstraat, op een boogscheut van het politiekantoor. Maar zelfs de nabijheid van de politiemensen is voor vandalen en hondeneigenaars geen bezwaar om dat pleintje aan te wenden voor zaken waarvoor het helemaal niet werd aangelegd.

,,Hier was eerder ook al een speelpleintje maar dat was wel heel erg verloederd. De plannen om er een nieuw pleintje aan te leggen, bleven veel te lang in de lade liggen'', zegt Frederik Bostyn. ,,Maar nu het er is, zijn de buurtbewoners tevreden. Het pleintje is er zowel voor de allerkleinsten als voor de wat oudere jeugd, volwassenen en senioren. De jongeren kunnen er in een afgesloten ruimte basketbal spelen. De rustbanken nodigen uit tot een praatje onder de buren en ook de petanquebaan is er voor iedereen. Wel jammer dat sommige hondenbezitters menen dat die baan een hondentoilet is.''


Fransen
Christa Cambier woont vlakbij het pleintje en heeft de sleutel van het poortje dat het basketbalterrein afsluit. ,,Ik houd ook een oog in het zeil en signaleer Frederik vormen van vandalisme'', zegt ze. Meteen voegt ze de daad bij het woord: ,,Dat paaltje dat daar ontbreekt, ligt bij ons thuis. Iemand heeft het zomaar uit de grond getrokken.''

Juist voor we aankwamen, heeft Christa samen met haar dochter Griet het papier op het pleintje verwijderd. ,,Als je het vuilnis laat liggen, dan trekt dat ander vuilnis aan'', zucht ze.

,,Het probleem van de hondenpoep wordt hier wellicht opgelost als het geplande hondentoilet er effectief komt. Er moet in het voorjaar ook nog gras worden gezaaid en er komen aanplantingen'', legt Frederik uit.

Het pleintje aan de Vlamingenstraat zowel als het Sint-Jozefspleintje bij de kerk is vaak het voorwerp van vandalenstreken. Frederik: ,,Er komen hier heel dikwijls jonge Fransen vanuit Halluin rondlummelen. Ze vervelen zich en vernielen dan wel eens zaken. We hebben er de jeugddienst van Halluin al over aangesproken. Maar het zijn niet alleen de Fransen, ook sommige jonge Menenaars zijn geen doetjes.''

Wat Griet Tubaert meteen beaamt: ,,Ik zag hier onlangs kleine mannetjes, Menenaars, op de hoge omheining rond het basketveldje klauteren. Natuurlijk dat die dan stuk gaat.''

Wie wil toetreden tot het bewonerscomité of een of ander probleem wil aankaarten, kan terecht bij Frederik Bostyn in het Buurthuis aan de Schansstraat 22 in Menen (tel.: 0478-39.30.85).