OVERBOEKT

Zes sterren

Recensenten verplichten tot het uitdelen van sterren is een folterpraktijk in strijd met de Conventies van Genève. Wordt het één ster ('vreselijk') of zijn we vriendelijk en dus toch maar twee ('zwak')? En wanneer is een viersterrenboek zo goed dat het nog een trapje hoger mag? Zijn we niet te gul of zouden we niet beter ook halve sterren toekennen, lafaards die we zijn? Soms is het simpel en is zelfs vijf sterren te weinig. De schorpioenvis (Bas Lubberhuizen, 128 blz.) van Nicolas Bouvier is voor mij een zessterrenboek.

De Zwitser Bouvier (1929-1998) is al een tijdje mijn favoriete reisschrijver. Het pas vertaalde De schorpioenvis is een bizarre, bijna surrealistische coda bij het weergaloze De wegen van de wereld, het ...