Donkere wolken boven goud
Foto: 1
De goudprijs moddert al maanden aan. Steeds meer berichten waarschuwen voor een aanstaande daling, terwijl de fundamenten almaar sterker worden. Waar moet het nu heen met goud?

Terwijl de aandelenmarkten hun weg zoeken tussen de slechte macro economische cijfers en de beter dan verwachte bedrijfsresultaten, staren beleggers in goud al een tijdje emotieloos voor zich uit. De prijs van hun favoriete edelmetaal zit al sinds vorige zomer in het slop. Na de prijspiek boven 1900 dollar ging het snel bergafwaarts met de goudprijs, richting 1500 dollar. Echter, de berichten die we destijds lazen in de media waren overwegend positief: de goudprijs maakte een gebruikelijke snoekduik binnen de opwaartse trend.

Vandaag zijn we nog maar enkele maanden verwijderd van de eerste verjaardag van het goudrecord en bengelt de prijs nog altijd rond 1650 dollar. Alhoewel dat niveau ruim boven de tussentijdse bodem zit, is het beduidend onder het absolute record. En dat begint stilaan te knagen aan het sentiment. In de afgelopen maanden was het nog vrij kalm aan het ‘goudfront’, maar we horen nu steeds meer kritische geluiden in de landelijke pers over de evolutie van de goudprijs. Een trend die, zoals gewoonlijk, komt overwaaien uit de VS, waar er al enkele maanden met een kritische ondertoon wordt geschreven over goud.

De media is sceptisch geworden over het verdere prijsverloop van het gele edelmetaal. Als we de berichten mogen geloven, begeven we ons aan de vooravond van een (forse) daling voor de prijs van goud. Alhoewel de doemscenario’s gebaseerd zijn op louter wat technische studies, is de stemming compleet omgeslagen: we kijken weer liever naar beneden als het over goud gaat. Of hoe enkele maanden van terughoudende prijsactie het sentiment volledig doet keren bij de massa.

Maar zoals de historie ons leert op de financiële markten, zijn de beste aankoopmomenten altijd ontstaan wanneer beleggers de handdoek in de ring werpen. Want laten we wel wezen, de fundamenten bij goud worden met de dag krachtiger. De basis voor de jarenlange prijsstijging van goud wordt verder aangestampt door de aanhoudende schuldencrisis: gisteren in de VS, vandaag in Europa, morgen in Japan. De centrale banken hebben hoe dan ook geen andere keuze dan hun monetaire basis te verruimen, wil men de crisis enigszins onder controle houden. En dat impliceert een hogere goudprijs.

Centrale bankiers in de opkomende markten, die niet te kampen hebben met een torenhoge schuld, haasten zich met het indekken tegen het soepele monetaire beleid van hun Westerse collega’s. Rekening houdend met onze voorgaande stelling, zal het u niet verbazen dat de centrale banken in de groeilanden druk in de weer zijn om hun goudreserve in snel tempo op te trekken om hun koopkracht te beschermen. Zo wees de nieuwste data van het IMF op omvangrijke aankopen van goud door centrale banken uit onder meer Mexico, Turkije, Rusland, … in de afgelopen maanden. Dit nadat we in de jaren voordien India en China fors goud zagen inkopen. Zo kondigde China begin 2009 al aan dat men hun goudreserve had verdubbeld in de jaren voorheen. Vervolgens kocht India 200 ton goud over van het IMF!

De aankopen van goud door de opkomende centrale banken gaan steeds sneller. Zo kochten zij voor bijna 440 ton goud in het afgelopen jaar. Dat is meteen hun grootste aankoop van het gele edelmetaal in de afgelopen vijf decennia! En er werd nog een ander record gevestigd op vlak van goud door de centrale bankiers. Gezamenlijk heeft men officieel meer dan 1000 miljoen ounces in hun bezit. Dit lijkt veel, maar is het niet. De hoeveelheid omhelst amper 11 procent van de totale activa van de wereldwijde centrale banken, de rest zijn (slechte) schulden. Het percentage goud moet verder omhoog wil de stabiliteit in het financiële systeem terugkeren.

Als we naar de langetermijn grafiek van goud kijken, zien we dat de prijs in het afgelopen decennium aan zijn klim is begonnen nadat de Westerse centrale banken hun laatste goudverkopen hadden doorgevoerd. Ook wel gekenmerkt als ‘Brown’s bottom’, toen Gordon Brown de laatste goudverkoop voor England doorvoerde in 2002. Vervolgens is de stijging van goudprijs in de jaren daarna gaan versnellen toen de centrale banken uit de opkomende markten het gele edelmetaal begonnen in te slaan. De trend houdt vandaag nog altijd aan en gaat steeds sneller.

 Het logische signaal voor een top in de goudmarkt zou zijn als de Westerse centrale banken opnieuw massaal goud zouden inkopen. Maar dat zien we nog niet meteen gebeuren. Zij hebben andere problemen aan hun hoofd en bovendien zijn hun kluizen goed gevuld met goud in vergelijking met de groeilanden. We hebben dus nog wel even te gaan in de huidige cyclus voor goud. De prijs kan wat ons betreft nog jaren stijgen tot de verhouding van de internationale goudreserves op een betere ‘level playing field’ zit.

Uiteraard komt de oproep in bepaalde media tot voorzichtigheid bij goud weer rijkelijk laat. Het grootste deel van de correctie lijkt al achter ons te liggen, afgaande op de prijsactie van goud in de jongste weken. En ook als we naar het grotere plaatje kijken, zien we de goudprijs vooral verder doorstijgen. Wat ons betreft trekken de donkere wolken boven goud stilaan weg: blijf u focussen op de fundamenten en handel tegen de publieke opinie.

De auteur is gediplomeerd beleggingsadviseur en oprichter van de advieswebsite Slim Beleggen. Hij publiceert deze column in eigen naam. Slim Beleggen publiceert 3 analyserapporten: het Goud & Zilver Rapport, het Grondstoffen Rapport en het Groeimarkten Rapport. Daarnaast publiceert Slim Beleggen een gratis nieuwsbrief.
Twitter:
@SlimBeleggen