Nepal - William ‘E’-Shakespeare
Foto: Maxim De Zitter
Nepal is een prachtig Aziatisch land geperst tussen twee grootmachten: India en China. Daar waar India en China onze wereldeconomie zijn gaan domineren blijft Nepal het economisch erg slecht doen. Goed onderwijs is cruciaal om een land economisch te ontwikkelen. Door de handel in diploma’s wordt de toekomst van een komende Nepalese generatie gehypothekeerd.

Er is iets fundamenteel mis met het onderwijs in Nepal.  Onlangs kocht een kennis haar universitair diploma. Kostprijs: 15.000 Nepalese Rupees of een slordige 140 euro. Een maandloon voor veel mensen.  Ze had reeds vijf maal gefaald voor het vak Engels maar nu heeft ze  - met onderscheiding -  eindelijk haar papiertje.  Dit moet dan weer mogelijkheden scheppen op de arbeidsmarkt, in zoverre die bestaat...  Les geven bijvoorbeeld.  Engels. Waarom niet?

Eén van mijn vrienden werd vorige zomer uitgehuwelijkt.  Bij gearrangeerde huwelijken –zo doen de meesten dat hier- wordt er gekeken naar de afkomst (kaste), de reputatie van de familie, de financiële situatie en .... een diploma. Beide families komen samen en bepalen een ‘dauwrie’ of bruidsschat. Jouw marktwaarde stijgt indien je een diploma hebt. Hoe hoger jouw marktwaarde, des te betere man/vrouw je kan vinden.  Een Master’s in Engelse literatuur bijvoorbeeld, is perfect voor een dame.  Vreemd genoeg wordt er hier in Nepal veel waarde gehecht aan het beheersen van de Engelse taal, los van andere vaardigheden.  Het staat chic en getuigt van wereldburgerschap, zij het in een erg regionale vorm. 

Nu bijna een jaar na het huwelijk wordt er gevreesd dat ook mijn vriend zijn vrouw haar diploma heeft gekocht.  Ze solliciteerde bij enkele privé scholen, met een goede reputatie en een riante verloning, maar ze kon tijdens haar interview zelfs geen eenvoudige conversatie in het Engels voeren.  Ik had het geweten.   Toen ik haar voor het eerst ontmoette, voelde ik nattigheid.  Zelfs het niveau Engels van een dertienjarige in België ligt lichtjaren voorop.    Ik kon het niet laten om wat dieper in te gaan op haar specialiteit waarin ze zich vijf jaar had verdiept: Engelse literatuur.

“Who is your favorite author?”: vroeg ik haar bijna retorisch.   “William ‘E’-Shapespeare”: schreeuwde ze  automatisch alsof ze op een mondeling examen zat.    ‘E’-Strawberry, ‘E’-Spoon, ‘E’-Shakespeare,...  Het Nepalees kent geen woorden die met deze lettercombinaties beginnen, vandaar de ‘E’. “Which play or sonnet?”: opnieuw retorisch.  “Romeo and Juliet”: antwoordde ze, wachtend op het belletje dat haar goede antwoord zou bevestigen. Het leek wel een goedkope VTM-kwis van twintig jaar geleden.  Geen Eugene O’Neill, Dylan Thomas of James Joyce.   Dit zijn onbekenden.

Neemt niet weg dat het getrouwde koppel gelukkig is met haar nieuwe job: onderwijzeres Engels.  Niet aan een gerenommeerde privé school, maar een goedkope overheidsschool voor de armsten.  Klaar om de nieuwe generatie Nepalezen te onderrichten in de Engelse taal.  Om er dan tien jaar later op de universiteit achter te komen dat ze helemaal geen Engels kunnen en ze ook niet slagen voor hun examens. Gelukkig is er een uitweg: de handel in diploma’s.

Karma in het boeddhisme en hindoeïsme is de wet van oorzaak en gevolg. Alles wat je doet, zegt of denkt heeft een gevolg. Karma crëeert karma en werkt als een vicieuze cirkel.  Iemand zal deze cirkel moeten doorbreken indien ze dit land willen opbouwen en er “ het Zwitserland van Azië” willen van maken, zoals de maoïstische partij ooit beloofde.   Als ze er het karma voor hebben...