NEPAL - Integratie
Foto: Reis met mij
Ik deed vandaag volgende denkoefening naar aanleiding van de rellen met Turken in Rotterdam: 'Als Belg wonende in een Aziatisch land, hoe zouden mijn klein- en achterkleinkinderen zich verhouden tegenover België? Hoe Belgisch zouden zij zich nog voelen? Zouden ze überhaupt nog weten waar ze vandaan komen en in welke mate zouden ze deel uitmaken van de Nepalese gemeenschap?'

Getrouwd zijnde met een Nepalese zijn wij beide een schoolvoorbeeld van integratie. Dubbele integratie: in Nepal en in België.  Wij woonden enkele jaren in België  en nu wonen wij in Nepal. Toen we in België woonden, vond mijn echtgenote dat het haar plicht was om er te geraken. Ze moest en zou Nederlands spreken. Na amper enkele weken België schreef ze zich in voor een opleiding nagelverzorging in de avondschool.  Haar Nederlands was toen heel erg berperkt, maar de wil was er. Niet voldoende om de lessen te volgen, maar ze deed haar uiterste best.  Verder volgde ze tegelijkertijd ook nog verschillende cursussen Nederlandse taal. Een echte uitdaging als je weet vanwaar ze komt. Een cultuurschok zou je het op zijn minst kunnen noemen. Maar ze liet zich niet doen. Ik hielp haar om bepaalde zaken van haar cursus uit te leggen zodat ze toch de lessen makkelijker kon volgen. In de klas werd ze gepest en genegeerd door vele klasgenoten omdat ze anders was.  Ze had het moeilijk maar beet door.  Resultaat: nog geen jaar later deed ze haar examen en slaagde ze, terwijl anderen van haar klas  waren gebuisd. Ze heeft geen voorkeursbehandeling gekregen en heeft hetzelfde examen afgelegd.

In 2009 verhuisden wij naar België.  Na een gesprek met de RVA kwam zij niet in aanmerking voor een uitkering omdat zij nooit in haar land (Nepal) had gewerkt. In die tijd bestond er nog een knotsgekke wereldvreemde wet, dat je als nieuwkomer in België automatisch een uitkering kreeg, indien je kon bewijzen dat je in jouw land van herkomst ooit had gewerkt.  In principe kon zij gewoon ergens een paar dagen in een restaurant in Nepal gaan werken om dan vervolgens naar België te komen, en dan de volledige Belgische uitkering op te strijken. Totaal van de pot gerukt...  Ik vernam dat de huidige regering deze wet ondertussen heeft afgevoerd. 
Er werd toen verwacht dat je een inburgeringscursus volgde.  Een nobel initiatief, maar geloof maar niet dat je ingeburgerd bent in onze samenleving door die lesjes te volgen.  Inburgering komt er enkel als je dit als individu echt wil en het land waar je komt wonen gaat respecteren.  Ik hoorde haar vaak verhalen vertellen van andere nieuwkomers in haar klas die deze cursus verplicht
moesten volgen en hoe hun visie op de maatschappij volledig afweek van waar wij in het Westen voor staan.
Als nieuwkomer werd er toen ook verwacht dat je Nederlands leerde. Je moet niveau 1 behalen, wat eigenlijk weinig of niets voorstelt. Hiermee kan je nauwelijks verder en als je geen intentie hebt om vooruit te willen, dan lukt het ook niet.  Zij volgde verschillende cursussen Nederlands en behaalde niveau 5.  Om zich nog meer te verbeteren heeft ze zich ook ingeschreven voor een cursus Nederlands aan de Universiteit Gent. Omdat ze niet in Gent woonde moest ze de volle pot betalen. Gedurende meer dan 3 maanden volgde ze er les en dit kostte ons meer dan duizend euro.   Ze had ondertussen werk gevonden en hiermee betaalde ze haar lessen.
Er werd ons ook aangeraden om ons Nepalees huwelijkscertificaat, dat in het Engels was opgesteld, te vertalen naar het Nederlands. Men vertelde ons in het administratief centrum van onze stad dat we dit gratis konden doen bij het OCMW.  Het OCMW wist ons te vertellen dat ze het enkel gratis deden voor vertalingen uit het Arabisch. Geen Engels dus.  Daarom moesten we het via een beëdigd vertaler doen: 100 euro voor twee zinnetjes. Totaal van de pot gerukt. Niet?

Wij hebben geen klacht ingediend bij Unia omdat ze gepest werd of omdat we geen gratis vertaling kregen van ons huwelijkscertificaat. Als je lui wou zijn en profiteren, dan werd dit gestimuleerd door ons eigen systeem.  Wilde je vooruit geraken en iets van je leven maken, én zo een bijdrage leveren tot de maatschappij, dan werd je gestraft. Zo hebben wij het zelf ervaren.  "Ik ben België dankbaar dat ik die kansen heb gekregen. Ik begrijp niet waarom zoveel mensen klagen," vertelde ze mij.

Als ik mezelf als nieuwkomer in Nepal zie, kan ik niet indenken dat mijn achterkleinkinderen hun Nepal zo zouden haten zoals nu veel nieuwe Belgen van de derde of vierde generatie dat doen en helemaal niets te maken willen hebben met België en de verlichte waarden die ons land onderschrijft.  Het geklaag komt precies altijd maar van één bepaalde groep. Je hebt echt kansen zat in België. Zowel kansen om lui te zijn en te profiteren, als kansen om iets van je leven te maken. Stop met klagen! 'Get a life!'