Eten als opgave
sashimi Foto: shutterstock
Nu begint het aftellen echt. Binnen exact een week ben ik mijn marathon aan het lopen. Fysiek hoor ik helemaal klaar te zijn – wie zal het zeggen? – maar met het loopschema in de prullenmand, ligt er vanaf vandaag een eetschema op tafel dat nog mijn volle aandacht vereist.

Eten is, naast rusten, de belangrijkste opdracht in de dagen voor de marathon. Je verbruikt zoveel tijdens de wedstrijd, dat het belangrijk is je reserves maximaal aan te vullen. En dat is niet gewoon een kwestie van veel schranzen: je moet echt bewust bepaalde zaken wel, en bepaalde zaken niet eten.

Straks werk ik nog een ‘normale’ training af, maar mijn laatste ‘normale’ maaltijd heb ik al achter de rug: een ontbijt met pistolets, croissants en fruitsap, gevolgd door een kopje koffie met chocolade. Na zo meteen anderhalf uur gelopen te hebben, begint dan vanavond mijn koolhydraatarme driedaagse.

Het concept is als volgt: als je de eerste paar dagen van de laatste week nauwelijks suikers eet, dan zal je paniekerige, naar koolhydraat snakkende lichaam in de dagen daarop veel efficiënter suikers opnemen zodra je ze weer begint te eten. En zo kan je de tank tot het randje volpompen.

Concreet: vanaf vanavond, zondagavond, tot donderdagochtend eet ik geen brood, pasta, rijst, couscous, aardappelen, koekjes,… meer. Ik maak van de nood een deugd: ik heb al een hele hoop recepten klaarliggen die ik nog nooit heb uitgeprobeerd en waarin vis, kaas en andere proteïnen (vlees niet, ik ben vegetariër) centraal staan. Courgettes met geitenkaas, een groenteschotel met mozzarella, champignonsoep, frittata’s, enzovoort. En dinsdag, daags voor mijn vertrek, ga ik naar de Japanner om er sashimi te eten.

Niet dat ik dit leuk vind, het speciale eetschema. Ik mag me in de tweede helft van de week dan wel rond eten, ook dan moet ik weer goed nadenken bij wat ik op mijn bord leg. En dan zeker de dag voor en de dag van de marathon: veel suikers, maar weinig vet (dus geen koffiekoeken en geen kaas), weinig vezels (dus niet te veel groenten en fruit), en al zeker geen alcohol en koffie (en het is nochtans vroeg opstaan).

Eigenlijk heb ik geen idee hoe goed het bovenstaande werkt. Op mijn bescheiden niveau kan ik me wellicht minder strenge regels veroorloven. Maar als het me tijdens de wedstrijd dat tikkeltje meer energie geeft, en het me dat tikkeltje minder ongemak, dan heb ik het er wel voor over. 42 km is tenslotte ver, ook - en zeker - voor amateurs. En ik zal komende zondag dan wel niet op een podium staan met een fles champagne, toch zal hij later die dag rijkelijk vloeien. En dat mag dan weer.