VAE-Abu Dhabi: Third Culture Kids
Mijn 'Second Culture Kids' tijdens één van de school runs Foto: Katrien Schreurs
De laatste week is het één en al ‘Third Culture Kids’ wat hier de klok slaat in de wandelgangen. Blijkbaar was er hieromtrent een lezing op onze school voor geïnteresseerde ouders. Traditiegetrouw heb ik ook deze gemist maar na één blik op Facebook en vijf minuten google-werk ben je aardig op de hoogte over voor- en nadelen van deze kortweg TCK’s genaamd. Best wel een interessant onderwerp voor vele expat- ouders in onze ‘community’.

TCK’s zijn kinderen geboren uit een huwelijk tussen twee verschillende culturen en nationaliteiten waarbij de ouders dan ook nog eens van het ene naar het andere land reizen waardoor het kind geen echt thuisland of eigen nationaliteit heeft waarmee het zich vereenzelvigt. Er circuleren allerhande filmpjes op het internet met het relaas van dergelijke TCK’s -intussen Third Culture Adults geworden, het ene filmpje al wat deprimerender dan het andere. Ik heb er echter ook eentje gevonden met positieve verhalen. Want zoals het meestal gaat zijn er altijd zowel voor- als nadelen. Elk individueel verhaal is tenslotte anders, elke persoon is anders en de manier waarop de omgeving inspeelt op dergelijke TCK’s is ook iedere keer weer verschillend. Voor sommigen van hen is ‘thuis’ gewoon het huis waar hun gezin op dat moment woont, voor anderen had dit woord dan weer geen enkele concrete tastbare betekenis en voelden ze zich overal rusteloos en zonder wortels.

 

Ik durf beweren dat mijn kinderen absoluut geen TCK’s zijn maar slechts 'Second Culture Kids'. Mijn echtgenoot en ik zijn beiden afkomstig uit België, hebben elkaar daar leren kennen en zijn vanuit ons vaderland naar AD verhuisd. Elke zomer en Kerst keren wij even terug naar dit vaderland en ontmoeten wij daar de rest van onze familie die daar nog allen wonen. Wij hebben in geen enkel ander land gewoond dan de V.A.E. en België. In ons huis in AD blijven wij ook steevast onze moedertaal spreken, ‘geen vaderland zonder moedertaal’ wordt wel eens gezegd. Wanneer je vraagt aan onze kinderen waar hun ‘thuis’ is zullen ze allereerst ‘Al Reef’ zeggen, maar in tweede instantie zullen ze uitleggen dat ze van België afkomstig zijn. Daar bestaat bij hen geen twijfel over en dat is juist de essentie van TCK’s, de twijfel en onzekerheid waar ze nu eigenlijk vandaan komen en thuis horen. Voor geïnteresseerden is hier een link naar een ontroerend maar positief relaas van enkele TCA’s: http://vimeo.com/41264088
 

Verder kan ik eindelijk met vreugde verkondigen dat het nu duidelijk toch aan het afkoelen is. ’s Morgens is het best nog wel vochtig maar naarmate de dag vordert vermindert dit en ook de temperatuur neemt stilaan af waardoor het ophalen van de kinderen geen hete hel meer is. Of zoals men dat hier de ‘school run’ noemt, vind ik zo een leuk woord want uiteindelijk voelt het ook vaak als ‘running’ aan, zeker in de ochtend.