VAE- Abu Dhabi: Dank u Nederland!
Ons tuintje in het voorjaar Foto: Katrien Schreurs
We zijn weer terug in Abu Dhabi na een zalige zomer in België doorgebracht te hebben. Dit jaar zijn we voor het eerst minder kort gegaan dan gewoonlijk. Alle andere jaren gingen de kinderen en ik steeds 2 maanden overzomeren. Dit jaar stonden we half augustus reeds op zanderige bodem. Uit ervaring weet ik dat het acclimatiseren na zo vele weken in België doorgebracht te hebben toch even duurt en dit combineren met de eerste schooldag en het weerzien van de hele expat community is aangenamer wanneer we uitgerust en weer helemaal aangepast zijn. Eens het weekend van 15 augustus voorbij, is het vakantiegevoel bij de meeste Belgen trouwens geweken en gaat iedereen weer aan de slag.

Ik heb gedurende een hele tijd geen artikeltjes meer geschreven voor deze ‘Blog’ aangezien ik vond dat ik alle mogelijke aspecten van het leven in Abu Dhabi reeds belicht had. Kwaliteit boven kwantiteit moest het motto zijn. Verschillende mensen in België vragen me echter om er toch mee door te gaan. Het dagelijkse leven van expats brengt hen een zonnig tussendoortje voor de lange met regen gevulde dagen op kantoor… Speciaal voor hen zal ik bijgevolg het stof nog eens van mijn klavier aftypen.

De eerste twee weken in Abu Dhabi waren heerlijk. Terug in mijn eigen huis, de kinderen elk weer hun eigen kamer en hun speelgoed weer herontdekken. Even nog zonder strak tijdschema weer rustig wennen aan alles. Ons tuintje in de dorre woestijn heeft het hard te verduren gekregen onder de hete zomertemperaturen. Enkele van de sproeiers deden het niet goed met als gevolg een grote zwarte plek in ons grasperk(je). Met wat mest en extra water gaat het intussen de goede kant op. Het kwik is reeds langzaam aan het dalen. Met middagtemperaturen van rond de 40 graden Celcius mogen we echt niet klagen. We hebben al heel vaak in de namiddag in zwembroek buiten gezeten in de schaduw. De kinderen plonsen bijna elke dag in het zwembad en onze koeling staat zelfs niet aan.


Inmiddels is net zoals in België ook bij ons de school weer begonnen. Onze kinderen gaan nu naar het 5e en 3e leerjaar en de jongste zit in KG2, hetgeen overeenkomt met de Belgische derde kleuterklas. Ik kan amper geloven dat toen we hier aankwamen onze jongste maar net 2,5 was. Wat gaat het toch veel te snel, kan iemand aub de klok stopzetten!? Ik besef ook dat we nu reeds aan ons 7e jaar in Abu Dhabi beginnen. Drie jaar toen we net getrouwd waren en onze eerste baby kregen, vervolgens 5 jaar in België, en nu beginnen we aan ons 4e jaar van onze tweede expatriatie te Abu Dhabi. Hier in de expat community is dit trouwens niets opmerkelijk. Bijna allen woonden al over de hele wereld, sommigen hebben met hun gezin zelfs nog nooit echt in België gewoond. Toch blijven ook hun kinderen zich ‘Belg’ voelen. Wat me naadloos brengt op het onderwerp van de eventuele stopzetting van de subsidies aan de Nederlandse les voor kinderen in het buitenland.


Zoals jullie weten volgen onze kinderen na hun gewone schooluren één maal per week Nederlandse les, elke week drie uren. Deze lessen maken deel uit van officiëel Nederlands onderwijs. De kinderen maken de zogenaamde ‘CITO’ toetsen net zoals de kinderen in Nederland, krijgen iedere week huiswerk en een bibliotheekboek en maken boekbesprekingen en spreekbeurten. Op het einde van het jaar krijgen de kinderen een rapport mee hetgeen ook in België officieel aanvaard wordt. Bij een eventuele terugkeer naar het vaderland zijn onze expatkindjes dus niet hopeloos achterop geraakt met de grammatica en woordenschat van de Nederlandse taal. Wij als ouders betalen daar veel geld voor maar sinds kort heb ik ontdekt dat ook de Nederlandse staat een deel daarvan subsidieert, en dit ook voor de Belgische kinderen. De leerkrachten krijgen van de Nederlandse overheid financiële steun en inspecties op de kwaliteit van het aangeboden onderwijs. Dit gebeurt reeds sinds 1982. Ik ben hen daar uiteraard zeer dankbaar voor. Zelf zou ik de taalachterstand van de kinderen nooit kunnen bijwerken. In de drie jaar dat mijn kinderen reeds naar deze lessen gaan is dit vanuit Nederland nooit meegedeeld aan de Belgische ouders of alleszins toch niet zodanig dik in de verf gezet dat ik het opgemerkt had. Zo zie je maar dat de generaliserende grappen over de Nederlandse gierigheid en bluf niet altijd opgaan.


Enkele maanden geleden kwam echter het nieuws dat de Nederlandse staat vanaf 1 januari 2014 zou stoppen met het subsidiëren van dit onderwijs in het buitenland. We hebben toen allen een petitie ondertekend voor het behoud van deze subsidies. Het laatste wat ik hierover weet is dat “De Nederlandse Tweede Kamer nog haar goedkeuring moet geven aan de onderwijsbegroting waar deze bezuiniging deel van uitmaakt.” (bron: http://www.onserfdeel.be/nl/blogs/detail/stichting-nederlands-onderwijs-in-het-buitenland-dreigt-subsidies-te-verliezen)
Intussen gaat het Nederlandse onderwijs in Abu Dhabi gelukkig gewoon door en naar verluidt zouden de ouders dit jaar geen noemenswaardige hogere prijs moeten betalen voor de lessen.