Saoedi-Arabië -  Vergaderen doe je met Arabic coffee
Dallah met pruttelende koffie Foto: Frank Sijbers
Arabic coffee wordt gemaakt op basis van licht geroosterde koffiebonen en kardemom, soms aangevuld met onder andere saffraan en kaneel. Deze ingrediënten worden samen met water in een dallah, een soort van koperen koffiepot gestoken en het geheel mag een uurtje staan pruttelen. Het resultaat ziet er uit als bleek afwaswater. Zo smaakt het ook.

Eerlijk gezegd, de eerste keer dat ik Arabische koffie dronk, vergeleek ik het met het vocht dat de kameel ongetwijfeld zelden produceert gezien zijn vermogen om lange tijd zonder drinken in de woestijn te verblijven.

Tijdens een weekend met vrienden in België heb ik deze koffie eens klaar gemaakt, iedereen was zo beleefd om het te proeven, niemand vond het lekker. Maar zoals wel vaker met uitgesproken smaken, leer je ze langzaam te appreciëren. Ik drink het intussen met plezier. Ik prefereer een stevige espresso, maar bij gebrek daaraan is Arabic coffee een goede tweede keus. 

Op de werkvloer zijn er geen koffie automaten, elk verdiep heeft zijn eigen keukentje en zijn eigen theeboys. Theeboys zijn meestal expats uit arme landen (Pakistan, Sri Lanka, Filipijnen,…) die hun geluk komen beproeven in Saudi.

Tijdens een vergadering ontkom je niet aan Arabic coffee, het is ook daar dat ik het heb leren drinken.

Een vergadering heeft een aantal typische eigenaardigheden afhankelijk van de senioriteit van de deelnemers. Hoe officiëler de meeting, hoe strikter het protocol. De belangrijkste persoon zit de vergadering voor en zit ook aan het hoofd van de tafel. Die tafel is bij voorkeur rechthoekig en er kan er maar één persoon aan het hoofd ervan zitten.  De voorzitter heeft typisch een net iets luxueuzere stoel dan de rest van de deelnemers. Onderscheid moet er zijn.

Aan zijn linker- en rechterkant zitten de personen in volgorde van hun belangrijkheid. De vergadering wordt strikt in de hand gehouden. Door elkaar spreken of iemand niet laten uitspreken wordt niet getolereerd en kan een gefrustreerde vermaning opleveren.

Typisch komen de theeboys tijdens een meeting drie keer binnen om de deelnemers van drank te voorzien. Ze brengen een keertje fris water, een keertje zoete thee en een keertje Arabic coffee. De volgorde van de drankjes wordt bepaald door de theeboy zelf en is volgens mij afhankelijk van de mate hij de instructies al dan niet begrepen heeft.

Bij het schenken van de Arabic coffee komt de theeboy binnen met zijn dallah en een aantal kleine porseleinen of glazen kopjes. Een voor een gaat hij de aanwezigen af en serveert, vers uit de pot, een klein kopje koffie. Staan er zilveren kommetjes met dadels, dan doet de theeboy die open zodat je een dadel kan eten tijdens het koffie slurpen. Dat hoort zo. Arabic coffee wordt gedronken met een lekkere dadel. Zo heb ik dan ook dadels leren eten. Als er geen dadels zijn, mag chocolade als tweede keuze. 

De voorzitter van de vergadering krijgt meestal alweer een net iets mooiere kop dan de rest. Theeboys verstaan misschien niet alle instructies, ze weten wel degelijk wie ze moeten paaien.

Als hij alle aanwezigen van koffie heeft voorzien, gaat de theeboy met zijn dallah ergens in een hoekje staan wachten. Wil je wat meer, steek je je kopje even naar achter en hij zal komen bijvullen. Heb je genoeg, doe je dezelfde beweging maar met je hand op de opening van het kopje. Zo weet dat de brave man dat hij niet meer hoeft bij te vullen. Als hij merkt dat niemand nog bij vraagt, ruimt hij de kommetjes op en doet de zilveren schaaltjes met dadels toe.

Geen koffie? Geen dadels!