CANNES: met Yoko Ono op het podium
Foto: Christoph Vandewiele
Christoph Vandewiele, één van onze bloggers op het internationale reclamefestival in Cannes en Strategic Planner bij het Brusselse reclamebureau TEQUILA\Agency.com, ging luisteren naar Yoko Ono.

Wereldwijd gebruikt meer dan 80% van de TV-, Radio- en Internetreclame vandaag muziek. Muziek is zo een krachtige drager van emoties dat het een belangrijk onderdeel is van creatieve communicatie. Reclamemuziek is dan ook van vitaal belang geworden voor de muziekindustrie. Daarom organiseerde GREYgroup, voor het 4de jaar op rij een Muziek Seminarie.

Tim Mellors, CEO Worldwide van Grey, nodigde dit jaar de 77-jarige Japans-Amerikaanse Yoko Ono uit, die werd aangekondigd als "multi-media artiest". Om niet te sterk ontgoocheld te worden, had ik geen hoge verwachtingen van dit seminarie. Het was eerder uit nieuwsgierigheid naar dat controversiële, vreemde, artistieke persoontje dat ik naar de grote Debussy-zaal was afgezakt deze middag.

En ja, het werd al snel duidelijk dat ik geen inhoudelijk gesprek moest verwachten. Wel een avant-garde performance waarbij de goed voorbereide Tim Mellors continue probeerde vragen te stellen over de belangrijkste invloeden, drijfveren en mijlpalen in haar leven. In het begin ging het gesprek nog over het respect dat ze heeft voor iedere artiest, gewoonweg omdat je lef nodig hebt om grenzen te verleggen. Maar al snel nam Yoko Ono de overdonderde Tim Mellors mee in wat we misschien wel kunst zouden mogen noemen; hoewel hierover gerust gediscussieerd mag worden. Had dit nog iets met reclame te maken? Nee, absoluut niet. Of eigenlijk wel... Yoko Ono is een medium op zich. Haar boodschap als vredesactiviste is klaar en duidelijk: "Give Peace A Chance". Je mag haar gerust een "zotte madam" noemen, maar ze is wel een iemand die heel goed omgaat met de timing en de creatieve manier waarop ze haar boodschap brengt.
Was het entertaining? Dat zeker... Eerst kroop ze met de verraste Mellors onder een laken zodat jas, hoed, schoenen... konden verwijderd worden. Nadien bleef Ono over het podium ronddwarrelen, elke inhoudelijke vraag ontwijkend, de ene keer rolde ze over de vloer, de andere keer sprong ze op uit haar zetel om een paar eerste danspasjes in de stille zaal te zetten.

Waar moest dit allemaal toe leiden? Eén grote groepsknuffel die werd ingezet met muziek en de lyrics "Give Peace A Change" waarbij Yoko Ono iedereen aanmoedigde met haar mee op het podium te springen en mee te zingen.

Ik vraag me nu al af wie GREY volgend jaar zal uitnodigen op hun muziek"seminarie" hier in Cannes.

Christoph Vandewiele