We zijn bang, maar we zijn met meer

Een man slaat een andere man dood na een verkeersongeval: eerlijk gezegd heb ik nooit goed begrepen wat het vreselijke incident van vorige week zaterdag met ‘Brussel' en met ‘openbaar vervoer' te maken heeft. Toch werden de feiten aangegrepen voor alweer een hoop veralgemeningen over de MIVB en over Brussel. Tot en met een buitenlandse reportage over Brussel als ‘criminaliteitshoofdstad van Europa'. Dat laatste is niet alleen lachwekkend, het is vooral contraproductief. Als je de zaken zo karikaturaal voorstelt, geef je aan de Moureaux' en de Thielemansen van deze wereld het perfecte excuus om de problemen die er zeker zijn, voort te minimaliseren. Want waarom zouden ze zich aangesproken voelen als de kritiek zo grotesk is?

We zijn bang, maar we zijn met meer
Maar goed, ik wil hier geen polemiek over voeren, ik wil enkele bedenkingen uiten als inwoner van Brussel en als fervent gebruiker van het openbaar vervoer in deze stad. Vooreerst dit: ik voel me in Brussel vooral onveilig als ik níet in een tram, bus of metro zit. Want dan ben ik voetganger, en word ik van mijn sokken gereden of ben ik getuige van de grofste en gevaarlijkste verkeersovertredingen, elke dag opnieuw. Verkeerslichten negeren, kruispunten oprijden als je ziet dat je de hele boel gaat ...
Dit is een ds Plus artikel. Het behoort tot het betalende deel van de website.
U las 86 van de 1152 woorden

Verder lezen?


Lees meteen alle betalende artikels op de site

Reeds abonnee?


Nog niet geregistreerd?

Registreer