Kinderen hebben aan één moeder genoeg, vaders moeten stoppen met moederen en hun eigen specifieke rol vervullen in de opvoeding van hun kinderen. Dat is althans de stelling van de Nederlandse sociologe Irene Zwaan.

De afwezige vader bestaat niet en waarom vaders niet moeten moederen, zo luidt de titel van Zwaans meest recente boek. Daarin trekt ze aan de alarmbel en pleit voor een herwaardering van de traditionele vaderrol. ‘Kinderen ontsporen als ze alleen vanuit vrouwelijke waarden worden benaderd’, aldus Zwaan in Het Laatste Nieuws.

Door de emancipatiebeweging, maar ook door de toename van het aantal scheidingen, nemen mannen alsmaar vaker vrouwelijke rollen over, in het huishouden maar ook bij de opvoeding van de kinderen. Luisteren en troosten vervangen daardoor het ongecontroleerde, opwindende spel waarmee vaders hun kinderen uitdagen om hun grenzen te verleggen. Volgens Zwaan loop je daardoor het risico dat het vrouwelijke aspect in de opvoeding wordt overgewaardeerd, waardoor je bange kinderen gaat kweken.

Vrouwen hebben misschien geen man nodig, maar kinderen wel degelijk een vader. Al was het maar om te ravotten. ‘Vaders zijn net een tikje meer onbezonnen. Ze vormen de verbinding met de buitenwereld, staan voor avontuur, reizen, risico’s nemen’, meent de Nederlandse sociologe.

Opnieuw in verschillen durven denken

We moeten stoppen met het overwaarderen van meisjeseigenschappen zoals stil en ijverig werken, en jongensgedrag opnieuw een plaats geven, pleit Zwaan. Een vader is volgens haar beter geschikt om het wilde en ongehoorzame gedrag van zijn kinderen te reguleren.

‘We moeten weer in verschillen durven denken. Vaders en moeders zijn gelijkwaardig aan elkaar, maar ze zijn niet hetzelfde’, klonk het eerder deze maand in een opiniestuk in De Volkskrant. ‘Als je vaders geen plek geeft in het gezin of in de maatschappij, is de impact daarvan groot.’

Dat kinderen in gebroken gezinnen vaker rilatine krijgen voorgeschreven, zou door haar betoog kunnen worden verklaard, net zoals het feit dat veel kinderen die in de jeugdzorg of criminaliteit belanden, vaak alleen door de moeder werden opgevoed.