Het is niet de economische groei, niet het peil van de bedrijfsresultaten of een hoger consumentenvertrouwen dat de beurzen doet stijgen: uiteindelijk wordt dat bepaald door de geldstroom (‘de liquiditeiten') die voldoende groot moet zijn om de koersen hoger te duwen. En daar zorgt Ben Bernanke als voorzitter van de Amerikaanse centrale bank (Fed) bijna in zijn eentje voor. Het enige wat hij met de glimlach lager duwt, is de Amerikaanse dollar.
Vanaf vandaag gaat de Fed maandelijks voor 40 miljard dollar aan herverpakte Amerikaanse hypotheken opkopen. Dat uit het niets gecreëerde Fed-geld (daarom: ‘geld drukken') stroomt naar aandelen, obligaties, grondstoffen en vastgoed. De Fed wil dat volhouden tot de werkgelegendheid duurzaam verbetert.
In zijn toelichting zei Ben Bernanke dat de hogere beurzen en dito huizenprijzen goed zijn voor het vertrouwen, en dat hij daarom tot een QE3 heeft besloten (Quantitative Easing of kwantitatieve versoepeling: de stap verder als de rente al op 0% staat).
Uiteindelijk gaat het allemaal om vertrouwen, zoals we ook in de eurozone maar al te goed weten. Maar de tegenstanders van al dat geld drukken gebruiken net hetzelfde argument. Zij waarschuwen dat een al te soepel geldbeleid het vertrouwen in het papieren geld (als betrouwbare waarde) kan ondermijnen en dat het uiteindelijk de inflatie zal aanwakkeren.
Het debat is zeker nog niet beslecht, maar voorlopig heeft Bernanke de financiële markten mee. Dat biedt geen garantie, want de meeste beleggers denken op korte termijn. Maar Wall Street stormde deze week wel naar het hoogste niveau in vijf jaar. Ook de grondstoffen klommen fors. Helaas ook de olieprijs, die zelfs in de VS weer boven de 100 dollar per vat klom.
Toch feestten de Europese beurzen vrolijk mee, weliswaar ‘maar' op het hoogste peil van 14 maanden. Voor een echte Europese doorbraak is het wellicht wachten op een officiële vraag om hulp van Spanje. Pas dan kan Mario Draghi, de Europese god van het geld, op zijn beurt wat euro's drukken.
