Het is bewonderenswaardig om te zien dat de Japanners ondanks de hachelijke situatie waarin ze zich staande proberen te houden nog een glimlach op hun gezicht weten te toveren.
Alsof ze willen zeggen: Ons valt niets te verwijten. Wij hebben ons best gedaan om droog te blijven, onze paraplu heeft ook zijn best gedaan. Maar soms is de natuur sterker dan wij. Ons goed humeur blaas je niet omver. Vandaar die lach op ieders gezicht. En wat te denken van al die plastic paraplu’s die op de grond slingeren in de metro als vertrapte honden? Zo’n scène past op een foto genomen in België, Nederland, maar niet op een foto genomen in Japan, het meest schone land ter wereld.
De uitleg voor dit fenomeen is simpel. De paraplu’s die we zien zijn ‘leenparaplu’s' die je in de grote steden vaak bij de uitgang van de metro tegenkomt. Ze zien er allemaal hetzelfde uit: wit, transparant en van plastic. De treinreiziger die zijn paraplu thuis is vergeten en toch droog op zijn afspraak wil komen, kan zo’n doorschijnende paraplu van plastic uit de bak trekken en gebruiken.
Als hij weer terug naar huis gaat, doet hij de paraplu weer in de bak. Zo simpel! ‘Worden dan nooit paraplu’s gestolen, vroeg een vriend van mij ooit? Nee, Japan is niet alleen het schoonste land ter wereld, maar ook het veiligste land ter wereld. De geleende paraplu’s worden altijd teruggebracht.
De kapotte paraplu’s op de foto die op de grond liggen, waren niet meer in te klappen. De lener heeft hem maar op de grond gelegd toen hij zich naar de trein moest haasten. De onderdanige metromedewerker met pet en witte handschoenen krabt zich als een failliete begrafenisondernemer achter de oren. Wat moet hij met al die gesneuvelde paraplu's? Begraven of verbranden?
