'In België ben ik herboren'

Gila Moghadam (43), Iran
'In België ben ik herboren'
'Iedereen zegt: jij was zo moedig. Maar ik was naïef en vooral bang.' © ivan put
'Ik was een jong meisje, werkte in een fabriek en was getrouwd om te overleven. Mijn man had mijn vader gevraagd of hij mij mocht huwen. Ik kende hem nauwelijks. Zo ging dat in Iran', zegt Gila Moghadam.



'Hij werkte toen voor het regime van de sjah. Toen de revolutie kwam en de sjah werd afgezet, geloofden we dat we vrij waren. Maar dat was niet het geval. Het nieuwe regime ( van ayatollah Khomeini, red. ) viel ons huis binnen, arresteerde mijn man en gooide hem in de gevangenis.'



'Mijn schoonouders hebben me toen aangeraden het land te ontvluchten. Ik koesterde ambities om journaliste te worden en ze waren bang voor mijn veiligheid. Ik ben naar het noorden vertrokken, zonder dat ik mijn man nog heb kunnen spreken.'



Het was 20 juni 1986, uitgerekend Wereldvluchtelingendag.



'Het was een nachtmerrie', herinnert Gila zich. 'Ik had me bij een groep vluchtelingen aangesloten. We reisden te voet en het was heel koud. Ik was de enige zonder man en had een dochtertje van nog geen jaar oud.'



Gila stak de grens met Turkije over. In Istanbul regelde haar broer een vlucht naar Brussel, met valse reispapieren.



'Toen ik het vliegtuig nam, durfde ik niet te praten, uit schrik iets verkeerds te zeggen. In het toilet heb ik mijn paspoort verscheurd. Ik heb toen geweend. Het was alsof ik mijn identiteit weggooide. Het was ook het moment waarop ik alle banden ...

Nog geen abonnee?
Abonneer voordelig om verder te lezen

Lees dS Avond, de digitale krant en Archief+.

Ja, ik neem een proefabonnement

Bekijk onze formules >
Neem een dagkaart >

Reeds abonnee?

Nog niet geregistreerd?

Registreer