Stalen Bertje
Bert De Graeve: het internationaal profiel van Bekaert trok hem aan, en vice versa.photo news
Foto: © Didier Lebrun
Toen Bert De Graeve in 2002 aankondigde dat hij financieel directeur zou worden van Bekaert, werd dat hier en daar op ongeloof onthaald. De Graeve was de voorgaande jaren als gedelegeerd bestuurder van de VRT een ware BV geworden. Zijn koosnaam 'Gouden Bertje' verdiende hij met de modernisering van de openbare omroep, die zich daardoor kon herstellen van de klappen na de komst van de VTM. En nu zou hij zich gaan bezighouden met de resultatenrekening van een weinig mediagenieke staalverwerker in het verre West-Vlaanderen?

Maar kijk, vijf jaar later zit De Graeve er nog altijd, en is hij opgeklommen tot CEO. Als 'Stalen Bertje' hoeft hij geen rekening meer te houden met politieke voogden en kan hij zich volop profileren als een manager met een mondiale blik. Bekaert haalt het grootste deel van zijn omzet immers niet in ons land, maar wel in groeimarkten als Latijns-Amerika en Azië.

Het is vooral dat internationale profiel dat Bert De Graeve tot Bekaert aantrok, en vice versa. Als oudgediende van het telecombedrijf Alcatel - net zoals de vorige Bekaert-baas, Julien De Wilde - leidde De Graeve in de eerste helft van de jaren negentig de joint venture van Alcatel in Shanghai. Het was baron Paul Buysse, de al even internationaal ingestelde voorzitter van Bekaert, die De Wilde en De Graeve in één beweging binnenhaalde.

De focus op de groeilanden, met soms vrij grote investeringen, was zowel onder De Wilde als onder De Graeve het belangrijkste kenmerk van de recente Bekaert-strategie. In België en de andere westerse landen werd in de kosten en de capaciteit gesnoeid.

Tegelijk probeert de staaldraadtrekker werk te maken van diversificatie naar unieke technologische toepassingen met een hogere toegevoegde waarde. Dat is volgens Bert De Graeve de enige manier om op langere termijn te ontsnappen aan prijs- en loonconcurrentie.

www.standaard.biz/bekaert