INTERVIEW MET DE ZONEN VAN HUGO CLAUS

Buiten drenst en druilt het, maar in de hotelbar waar we afgesproken hebben is weinig van de slappe, moedeloze Belgische zomer te merken. De lucht vonkt van combattiviteit en hoogdringendheid: de zonen van Hugo Claus willen hun verhaal kwijt. 'We kunnen niet anders.'
INTERVIEW MET DE ZONEN VAN HUGO CLAUS
© Jimmy Kets

Ze zijn halfbroers, maar op het eerste gezicht hebben ze weinig gemeen. Niet eens hun naam: Thomas Claus en Arthur Kristel. De eerste is fysiek bijna het evenbeeld van zijn vader, incluis de vastberaden karakterkop. De tweede heeft de zachtmoedige happy-go-lucky uitstraling van zijn moeder, Sylvia Kristel, geërfd.



De afgelopen weken kwamen de broers in het nieuws als de verliezers van het kortgeding rond De wolken. Uit de geheime laden van Hugo Claus , het postume boek dat door Veerle De Wit, de weduwe van Claus, en journalist Mark Schaevers werd samengesteld op basis van het privéarchief van de schrijver. Dat het boek buiten hun weten en zonder hun goedkeuring uitgebracht werd, zit de zonen Claus hoog. In een persbericht lieten ze weten misnoegd te zijn over de manier waarop ze nu geportretteerd worden in de media: geldgewin was geen drijfveer, ze wilden enkel de privacy van hun vader beschermen. Maar uit hetzelfde persbericht bleek ook dat er in wezen meer aan de hand is: het stopzetten van de alimentatie aan de hoogbejaarde Elly Overzier, Claus' eerste vrouw en moeder van Thomas, die vorig jaar overleed, is maar een van de pijnpunten. Alles kadert in een lange, slopende en pijnlijke strijd om de erfenis. Een strijd die, zo blijkt al gauw, verder gaat dan onvrede over geld. Een afwezige vader, liefde en gemis, het verlangen om gezien en erkend te worden en de onverbiddelijkheid van loyaliteit: het lijken de prototypische ingrediënten voor een familieroman.



U was zelf vragende partij voor dit interview. Waarom?



Thomas Claus: 'Omdat we niet anders kunnen. Laat me eerst en vooral beklemtonen dat Veerle De Wit ervoor gekozen heeft het nieuws over het kortgeding in de pers te brengen. Haar redenen hiervoor kan ik alleen maar vermoeden. Eigenlijk hebben we altijd gevonden dat niemand, op de betrokken partijen na, hier zaken mee heeft. Welk belang zouden we ook hebben bij ruchtbaarheid? Geen enkel.'



Arthur Kristel: 'We hebben op internetfora gelezen welk beeld nu van ons geschetst wordt. Het is weinig fraai, en het maakte de nood om ons verhaal te vertellen alleen maar groter.'



Claus : 'De insinuaties over hebzucht en dies meer: het is de wereld op zijn kop.'



De ironie wil dat u door dat kortgeding het boek juist extra onder de aandacht gebracht hebt. Dat kan nooit de bedoeling geweest zijn.



Claus : 'Neen, jammer dat het zo gegaan is. Wij wilden dat boek uit de handel. Niet alleen omdat we vinden dat het de privacy van onze vader schendt, het is ook een bijzonder subjectieve selectie van dagboekfragmenten, bedenkingen en ideetjes, die hem geen recht doet. De willekeur stoort me. En het besef dat je in afwachting van een officiële Clausbiografie - die ongetwijfeld een hagiografie zal zijn - wel tien zulke boeken kunt samenstellen.'



Kristel : 'Ik heb mijn vader leren kennen als een beminnelijke man, een gentleman pur sang. Daar vind ...

Nog geen abonnee?
Abonneer voordelig om verder te lezen

Lees dS Avond, de digitale krant en Archief+.

Ja, ik neem een proefabonnement

Bekijk onze formules >
Neem een dagkaart >

Reeds abonnee?

Nog niet geregistreerd?

Registreer