R.I.P. Oude Man (Mensenheugenis - 2012)

R.I.P. Oude Man

Even uitzoomen. Wat is het grotere verhaal achter de affaires Van Den Driessche en Ghysen? Rekenen we af met de Oude Man, die elke vrouw probeerde te bespringen die zijn pad kruiste? Of is het te simplistisch, dat verhaal van man/dader versus vrouw/slachtoffer?
R.I.P. Oude Man
Pol Van Den Driessche.ig © IMAGEGLOBE

Van onze redacteur



Plots staat hij weer in alle kranten, onverhoeds actueel te wezen. Een tijd die voltooid verleden leek, en veilig verwerkt in gestileerde televisieseries à la Mad Men . Een tijd waarin mannen roofdieren waren, en vrouwen prooien. Een tijd waarin assistentes, secretaresses, stagiaires en andere vrouwen van allerlei rang en stand en masse bepoteld werden, aangerand en zelfs verkracht. Een tijd waarin zwijgen en ondergaan voor die vrouwen de enige realistische optie was. Een tijd waarna ze dat ook bleven doen – zwijgen. Zelfs toen midden de jaren '90 de eerste wetten goedgekeurd werden tegen ongewenste intimiteiten.



Maar dat zwijgen wordt nu dus doorbroken. Met terugwerkende kracht. Mediafiguren Pol Van Den Driessche en Jos Ghysen werden de voorbije dagen geconfronteerd met vermoedelijk misbruik van jaren, zelfs decennia geleden. Zij waren de eersten, maar zij zullen niet de laatsten zijn. ‘Er zullen er nog tientallen volgen', voorspelt androloog en seksuoloog Bo Coolsaet, die zowel daders als slachtoffers op consultatie krijgt. De dijken lijken inderdaad gebroken. Elke dag duiken nieuwe, almaar schrijnender getuigenissen op.



Deze bijvoorbeeld, van actrice en oud-VRT-medewerkster Kris Smet, eergisteren in De Standaard : ‘Een populair theaterregisseur stak in de coulissen zijn handen in mijn gedecolleteerde jurk en greep naar mijn borsten. Een radioproducer, voor wie ik als freelancer werkte, scheurde mijn jurk open om mij te bepotelen. Een professor van de Universiteit Gent die ik – nota bene hoogzwanger – ging interviewen voor de radio, vond het nodig op mijn bips te slaan en mij vast te pakken.' Stonden eveneens in de lange lijst van bepotelaars: een leraar aan het conservatorium, een befaamde televisieregisseur, een secretaris, een departementshoofd – ‘et j'en passe' .



Hoeveel graaien kan een mens verdragen? Ondraaglijk veel, blijkbaar, als het niet anders kan. ‘Iedere jonge vrouw werd ermee geconfronteerd', getuigde toenmalig omroepster Paula Semer gisteren op Radio 1 . ‘Je moest er maar mee leren leven.' Ook Kris Smet zweeg over ‘die andere graaicultuur'. Jarenlang. Zelfs toen ze voorzitster werd van de commissie Gelijke Kansen van de VRT, waar vrouwen terecht konden met klachten. Nu schaamde ze zich over die stilte, schreef ze in De Standaard . Ook al waren het ‘andere tijden'.



Man 2.0.



Die tijden lijken – leken? – inderdaad veranderd. En dat maakt de plotse oprisping van het slecht verteerde verleden des te opmerkelijker. Was de Oude Man al niet lang vergeten? Had de evolutie hem niet gedegradeerd tot een dinosaurus? Behoorde de toekomst niet aan de hybride, vrouw(vriend)elijke Nieuwe Man? De Man 2.0., die veel ...

Nog geen abonnee?
Abonneer voordelig om verder te lezen

Lees dS Avond, de digitale krant en Archief+.

Ja, ik neem een proefabonnement

Bekijk onze formules >
Neem een dagkaart >

Reeds abonnee?

Nog niet geregistreerd?

Registreer